Friday, February 3, 2012

Και όμως!!! Δικαίωσε τη Γερμανία η Χάγη

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ
Εκδόθηκε ανακοίνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, για την υπόθεση της αποζημίωσης από το γερμανικό κράτος των θυμάτων στο Δίστομο.Το δικαστήριο εξέταζε σήμεραι τις αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων, όπου δικαιώθηκαν οι απόγονοι των θυμάτων, ύστερα από προσφυγή τους. Για τις αποφάσεις αυτές οι Γερμανοί ζητούν την ακύρωση, επικαλούμενοι το καθεστώς της ετεροδικίας.
Υπενθυμίζουμε πως τα ιταλικά δικαστήρια επιδίκασαν αποζημιώσεις σε θύματα σοβαρών παραβιάσεων του ανθρωπιστικού δικαίου, που έγιναν την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Μία από αυτές, αφορούσε στην εκτέλεση, επί ιταλικού εδάφους, της απόφασης του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, η οποία είχε επιδικάσει αποζημιώσεις στα θύματα της σφαγής του Διστόμου, αλλά δεν μπορούσε να εφαρμοστεί επί ελληνικού εδάφους. Δηλαδή, οι Ελληνες πολίτες χρειάστηκε να προσφύγουν στα ιταλικά δικαστήρια για να δικαιωθούν, γιατί οι ελληνικές αρχές τους στέρησαν αυτό το δικαίωμα, της κατάσχεσης δηλαδή περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού κράτους προκειμένου να ικανοποιηθούν οι διεκδικήσεις τους για αποζημιώσεις.
Στην εκδίκαση της υπόθεσης από το ΔΔ της Χάγης υπήρξε ελληνική παρέμβαση στη διαφορά μεταξύ Γερμανίας - Ιταλίας, που η έκβασή της αφορά στις ελληνικές διεκδικήσεις. Η σχετική δικαστική διαδικασία ξεκίνησε στις 12/09/2011. Η υπόθεση έφερε και πάλι στην επιφάνεια το τεράστιο θέμα του ανεξόφλητου αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου της Ελλάδας προς τη Γερμανία και των γερμανικών επανορθώσεων για τις κατοχικές καταστροφές στη χώρα μας, καθώς η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν έχει λάβει ως αποζημίωση ούτε ένα ευρώ.

Ο ευρωπαικός τύπος, αναφερόμενος στο θέμα, γράφει:
Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit με τίτλο «Πόσο κοστίζει η δικαιοσύνη;» και υπότιτλο «Τα θύματα των Ναζί πιθανόν να έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα πληρώνει μέχρι τώρα η Γερμανία».
Και η εφημερίδα La Croix δημοσιεύει άρθρο του Vincent De Féligonde με τον αποκαλυπτικό τίτλο «Μεταπολεμικά η Γερμανία δεν ξεπλήρωσε όλα τα χρέη της» στο οποίο ο φιλοξενεί τις απόψεις του Γερμανού ιστορικού Albrecht Ritchl, καθηγητή στο London School of Economics. Στον υπότιτλο του άρθρου υπογραμμίζεται ότι «Σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό Αlbrect Ritchl, καθηγητή στο London School of Economics το γερμανικό οικονομικό θαύμα μετά τον Πόλεμο οφείλεται στη μη αποπληρωμή των χρεών της χώρας του μετά από δύο Παγκόσμιους Πολέμους».

Under construction η σελίδα του Υπουργείου Δικαοσύνης από τους Anonymous


"ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ": ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΥΒΕΡΝΟ-ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!!!
Εκτός λειτουργίας βρίσκεται από τα ξημερώματα της Παρασκευής η ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης, έπειτα από χτύπημα των «χακτιβιστών» Anonymous. «Η δικαιοσύνη έρχεται» έχουν γράψει στην πρώτη σελίδα του site και σε ηχογραφημένο μήνυμά τους αναφέρουν:

«Αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα σας είναι απαράδεκτο. Ανεβήκατε στην εξουσία για να εκφράσετε τις επιθυμίες και του λαού σας και έχετε αποτύχει απαξιωτικά. Σκοτώσατε το πιο ιερό πράγμα της χώρας σας που είναι η δημοκρατία. Η δημοκρατία γεννήθηκε στη χώρα σας και εσείς τη σκοτώσατε. Οι ίδιοι οι πολίτες σας σάς μισούν κι εσείς τους κοιτάτε χωρίς να κάνετε τίποτα για να το αποτρέψετε. Μπήκατε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς την έγκριση του λαού σας. Επιβάλατε τη δικτατορία στους ώμους τους και επιτρέψατε στους τραπεζίτες και τους μονάρχες της ΕΕ να υποδουλώσουν τον λαό σας, οικονομικά και πολιτικά.

» Οι πολίτες σας πληρώνουν τα λάθη της κυβέρνησης και εσείς αφήνετε τους ξένους να τους μισούν για κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται. Τι κρίμα. Η αστυνομία εκμεταλλεύεται τη δύναμή της και επιτίθεται σε διαδηλωτές που ζητούν την απονομή της δικαιοσύνης. Διαδηλώνουν εναντίον σας, αλλά εσείς δεν θέλετε να ακουστεί η φωνή τους. Τους στερείτε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του δικαιώματος τους να ζουν.

» Οι αυθαίρετες πράξεις σας πρέπει να τιμωρηθούν. Με την υπογραφή της συνθήκης ACTA στερείτε περαιτέρω την ελευθερία και οδηγείτε τους πολίτες σας στην καταπίεση. Αγνοήσατε τις προειδοποιήσεις μας αλλά τώρα εμείς έχουμε τον έλεγχο».

Και καταλήγει το μήνυμα: «Είμαστε οι Ανώνυμοι.... Δεν συγχωρούμε, δεν ξεχνάμε... έπρεπε να μας περιμένετε. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται τις κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τους ανθρώπους»

Thursday, February 2, 2012

ΦΡΑΧΤΕΣ...







της Ντίνας Μπατζιά


Μπροστά στο τείχος των εμμονών του, πήρε τα πιο φίνα πινέλα που έγιναν ποτέ και γέμισε τη γη με ζωγραφιές των φόβων του. Τις ονόμασε φράχτες, fence, cloture, sbarramento, αργότερα. Όταν οι φθόγγοι του έγιναν γλώσσα. Παραλήρημα αιώνων η αρχέγονη ανάγκη του για προστασία. Για κάλυψη από την ανασφάλεια. Γενηθήτω, είπε, η ιδιοκτησία, το έδαφος, η πατρίδα, το σύνορο. Τα καλύτερα κατασκευάσματα περίφραξης του κόσμου ξεκίνησαν πρόχειρα. Όσο περισσότερο βυθιζόταν σε μια αίσθηση απειλής «του», τόσο μονιμοποιούσε –αναιδώς για τη πλάση- τους φράχτες του. Άλλοτε περικλείοντας, κι άλλοτε αποκλείοντας τη γη από τα περάσματα.

Πίστεψε ο άνθρωπος ότι φυλακίζει την ευωδιά της αιωνιότητας. Ενίοτε και με καλλιτεχνικά προτερήματα. Περίφραξε τον κόσμο για να τον οικειοποιηθεί. Κι ας ήταν ο ίδιος που εφηύρε την αντίθετη έννοια: εκφράζω. Την αλήθεια του κόσμου, την ωραιότητα, το όνειρο. Αφύσικο μοιάζει. Ίσως να αποζητούσε ένα άλλοθι.

Έμαθε με το χρόνο τη τέχνη να περιορίζει τη γη. Έδωσε σχήμα στο απεριόριστο κι ασχημάτιστο. Ανακάλυψε πώς να μετατρέπει το προσωρινό σε μόνιμο. Υπέταξε τους κυματισμούς του εδάφους στη δική του θέληση και καταδυνάστευσε τα φυσικά μεγέθη. Με την απλότητα που γεννά η συνήθεια του χρόνου. Ή με την βολική αποδοχή του παραλόγου που θέλει την εκκεντρικότητα να μην είναι δα κι έγκλημα.

Καθυποταγμένη η γη στην ύπαρξή μας, στο πρωτόγονο άροτρο, σχηματοποιημένη σε οικόπεδο με θέα, πνιγμένη από συνοριακές γραμμές, μας αντέχει ακόμη. Στέκει αμετακίνητη για να την μοιράσουμε, να της εμφυτεύσουμε καινούριους σπόρους, ρίζες. Να την κάνουμε γήπεδο, οικοδομή, εργοστάσιο, δήμο, χώρα. Να ξεχωρίσουμε, να διαφέρουμε. Και προπάντων να ντύσουμε το φόβο με το ρούχο της ασφάλειας και της σταθερότητας. Ζητούμενο ακόμη από την εποχή του Πρώτου Ανθρώπου, που οι κίνδυνοι, η συνεχής μετακίνηση και η αναζήτηση τροφής τον οδήγησαν στην ανασφάλεια και την απομόνωση. Κι όταν δεν έφταναν τα λόγια –«αυτό είναι δικό μου»- άρχιζαν οι πόλεμοι. Και μετά οι συμφωνίες, οι συνθήκες, τα δικαστήρια. Οτιδήποτε να πιστοποιεί την ιδιοκτησία και να ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες του άγνωστου μέλλοντος.

Δελεαστική η ελληνική γη, δοκιμάστηκε χιλιάδες χρόνια. Συρρικνώθηκε και οι φράχτες μετατοπίστηκαν. Πλήθυναν τα γεωμετρικά σχήματα που μας αποκαλύπτουν. Υλικά, σχέδια, χρώματα, διαφορετικές ανάγκες ξεχωρίζουν τη μία περίφραξη από την άλλη.
Ο αισθητικός κόσμος της ιδιοκτησίας και της ανασφάλειας ευχαριστεί τη γη για τη μεγαλοσύνη της!

ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

 αφιέρωμα στον ιστορικό δίσκο των Μάνου Λοίζου και Μανώλη Ρασούλη "Τα Τραγούδια της Χαρούλας"

 με την Χάρις Αλεξίου

http://stokokkino.gr/stream

Wednesday, February 1, 2012

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑ

Αποκριά (αποκρεά) σημαίνει αποχή από το κρέας. Επίσης, κατά μία εκδοχή, η λατινογενής λέξη «Καρναβάλι» αποτελείται από τις λέξεις carne = κρέας και vale = χαιρετώ. Οι μελετητές συμφωνούν πως οι ρίζες των εθίμων της Αποκριάς βρίσκονται στην αρχαιότητα. Στις πομπές που γίνονταν κατά τη διάρκεια των Ελευσινίων Μυστηρίων (που μαζί με τα Διονύσια ήταν οι πρόγονοι του σημερινού καρναβαλιού), για να μεταφερθεί το Ιερό Πέπλο της Αθηνάς στον Παρθενώνα, μέσω της Ιεράς Οδού. Παρήλαυνε επίσης και μια μικρογραφία Ιερού Πλοίου (Πάραλος, Σαλαμινία) πάνω σε ρόδες. Σε αρχαία αγγεία συναντάμε παράσταση του Διονύσου που κάθεται πάνω σε ένα τέτοιο πλοίο. Ετσι, κατά την άλλη εκδοχή, η λέξη Καρναβάλι προέρχεται από τις λατινικές λέξεις «carrus navalis», που σημαίνει ναυτικό αμαξίδιο.
ΣΚΥΡΟΣ

Κερατέα, ένας χρόνος μετά...


 της Ντίνας Μπατζιά

Αν και πιστεύω πως δεν ταιριάζουν στην Κερατέα ούτε οι επέτειοι, ούτε τα μνημόσυνα, αλλά ούτε και οι απολογισμοί –πόσο μάλλον όταν τίποτα δεν έχει τελειώσει και ο αγώνας συνεχίζεται- είμαστε όλοι μας εδώ σήμερα , ένα χρόνο μετά την εισβολή και άγρια επίθεση των δυνάμεων καταστολής του κράτους στην Κερατέα και όλη τη Λαυρεωτική, στην πόλη, τη φύση της και τους κατοίκους, περισσότερο για να δηλώσουμε αυτό ακριβώς: ότι ο αγώνας συνεχίζεται, ΚΑΙ να επικαιροποιήσουμε μες τις δύσκολες ώρες που περνά ο λαός το σύνθημα: «Να γίνει Κερατέα κάθε γειτονιά» ή «Όλη η Ελλάδα να γίνει Κερατέα».

Τόσο σαν δημοσιογράφος, όσο και σαν μέλος της ομάδας Art Resistance, το θέμα της Κερατέας το έζησα μέσα από την αντοχή και το πείσμα των κατοίκων στα οδοφράγματα της Λαυρίου τις παγωμένες μέρες και νύχτες του περσινού χειμώνα, μέσα από την 4μηνη επιμονή τους και το σθένος τους να εμποδίσουν τα σχέδια κυβέρνησης και άπληστων μεγαλοεργολάβων για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, μέσα από την αλληλεγγύη και την ενότητά τους αν και προέρχονταν από διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις.

Έζησα την αξιοπρέπεια των ανθρώπων εδώ, την φιλοξενία τους, την αποτελεσματικότητα τους τον περασμένο Απρίλιο όταν διοργανώναμε από κοινού το keatea Art Resistance Festival.

Είδα την αμεσοδημοκρατική λειτουργία τους, με συνελεύσεις, συντονιστικό, αυτοοργάνωση και συλλογικοποίηση της δράσης, πρωτοφανή κινηματικά χαρακτηριστικά για τον τόπο μας.

Έζησα τη γέννηση μιας νέας εμπειρίας αντίστασης, στην οποία το λαϊκό κίνημα έδωσε χαρακτηριστικά σύγκρουσης απέναντι στην καταστολή και την χωρίς την παραμικρή κοινωνική συναίνεση προσπάθεια εφαρμογής αναχρονιστικών σχεδίων για τα απορρίμματα.

Είδα όμως και την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης, με προτάσεις, μελέτες, με συμμετοχή σε άλλες συλλογικότητες και πρωτοβουλίες για το ίδιο θέμα.

Από την άλλη είδα και τις μάχες που έδωσαν απέναντι στην αποσιώπηση, καθώς και την καταδίκη από τα περισσότερα μμε, για το ζήτημα εδώ, με δημιουργικότητα. Δημιούργησαν εργαλεία επαφής με την κοινωνία, δεκάδες sites, blogs και σελίδες στα social media, εκδηλώσεις πολιτισμού.

Έζησα τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας και μέσα από τη συμπαράσταση χιλιάδων κόσμου απ΄όλη την Ελλάδα που φώναζε «να γίνει Κερατέα η κάθε γειτονιά». Επίκαιρο παρά ποτέ το σύνθημα.

Γιατί, ναι, η Κερατέα νίκησε. Τη μάχη όμως. Ο πόλεμος είναι εδώ, είναι για όλους μας, είναι και πάλι κοινός ο εχθρός, είναι κάθε επιχείρηση λεηλάτησης του περιβάλλοντος και της ζωής μας. Ο αγώνας της Κερατέας απέκτησε συμβολική διάσταση. Είναι μοιραίο λοιπόν, όπως πέρσι είπατε «όχι, δεν θα περάσουν», να το πείτε πάλι παντού. Είστε καταδικασμένοι, θα έλεγα, όπως όλοι μας, να μην αφήσουμε να περάσει ότι καταδυναστεύει τη ζωή μας και υπονομεύει το μέλλον των παιδιών μας.



Αυτά λοιπόν. Να πω ότι η Art Resistance είναι και θα είναι εδώ, σ΄αυτό το πρωτοφανές μέτωπο αντι-εξουσίας, και θα είναι παντού, όπου η ίδια η κοινωνία, ο λαός, παίρνει τη ζωή του στα χέρια του. Να σας ευχαριστήσω για την ευγένεια ψυχής και τη φιλοξενία σας, πάνω απ΄όλα για τις νέες εμπειρίες αντίστασης που διδαχθήκαμε.

Και για όσους καταλαβαίνουν «Νουκ Ντο Σκόιν»


ΤΟ PROJECT ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ 10 ΚΑΙ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011

Η Art Resistance και η Κερατέα

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
 Εκεί όπου τρεις μήνες τώρα, οι κάτοικοι αγωνίζονται ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ και την υποβάθμιση του τόπου τους, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα φεστιβάλ και να καλέσουμε όσους περισσότερους μπορούμε και γνωρίζουμε, από τον κόσμο της τέχνης, της διανόησης, της εργασίας.

Το κανάλι του χρήστη GRArtResistance: http://www.youtube.com/user/GRArtResistance?feature=guide


Πρωτοβουλία- Ομάδα Art Resistance
http://kerateaartres1stance.blogspot.com/
https://www.facebook.com/artresistance

Art Resistance: ΚΕΡΑΤΕΑ "ΑΠΑΡΤΗ ΠΟΛΗ" ( kerateaFinal_1_1.mp4)


4 p.i.g.s and a square
4 p.i.g.s and a square/ english version
4 p.i.g.s and a square/ french version
4 p.i.g.s. and a square/ german version
4 P.I.G.S. e una piazza
Spyros Tsakiris "Πέραμα "...εκεί που ο άνθρωπος...""
Spyros Tsakiris "Πέραμα "...εκεί που ο άνθρωπος..."" 2

Spyros Tsakiris "HAPPINESS"

gummy pigs.wmv

Ο Πυρρίχιος ή Σέρρα (χορός της φωτιάς )



Ο αρχαιότερος ελληνικός πολεμικός χορός.

Για την δημιουργία του υπάρχουν τρεις μυθικές εκδοχές:
  • Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κρόνου, πριν τις Τιτανομαχίες και ενώ ο Ζευς ήταν ακόμα βρέφος, οι Κουρήτες χόρευαν τον πυρρίχιο γύρω του κάνοντας δυνατό θόρυβο με τα όπλα και τις ασπίδες τους για να μην ακούσει ο παιδοκτόνος Κρόνος το κλάμα του.
  • Στην πολιορκία της Τροίας, ο Αχιλλέας, πριν κάψει το νεκρό του Πατρόκλου, χόρεψε τον Πυρρίχιο πάνω στην πλατφόρμα των καυσόξυλων πριν παραδώσει τον Πάτροκλο στη νεκρική πυρά (πυρά - Πυρρίχιος).
  • Ο Πύρρος (γιος του Αχιλλέα) κάτω από τα τείχη της Τροίας, χόρεψε σε αυτό τον ρυθμό, από τη χαρά του για το θάνατο του Ευρύπυλου (Πύρρος - Πυρρίχιος).

Οι χοροί Της Θράκης

Ιδιαίτερο μουσικό ύφος,  ιδιάζουσες μελωδικές γραμμές και χορευτικές κινήσεις, στη Θρακη. Μια περιοχή όπου διατηρούνται ακόμη μέχρι σήμερα τα αναστενάρια, τα κουρμπάνια, οι μεταμφιέσεις του δωδεκαημέρου, και της αποκριάς, το έθιμο της τζαμάλας και πολλά 'α΄΄α
με μιμικές παραστάσεις γονιμικού χαρακτήρα, που συνοδεύονται και με τους ανάλογους χορούς.. Μεγάλη η επιρροή των εθίμων και της μουσικής από τους πρόσφυγες, είτε από την Ανατολική Ρωμυλία, είτε από τα Μικρασιατικά παράλια.
Ζωναράδικος, Τσέστος, Μαντηλάτος, Μπαϊντούσκα, Τριπάτης, Σφαρλής, Τρόιρω, Ποδαράκι, Καρσιλαμάς, Χασαπιά, Του Μαμά τα Παλικάρια, Γίκνα, Σουφλιουτούδα, Συρτός Συγκαθιστός, Χορός της Παλαίστρας, είναι μερικοί από τους πιο διαδεδομένους θρακιώτικους χορούς.
Στη φωτογραφία ο Χαρίτωνας Χαριτωνίδης με τη γκάιντα.

Στο στούντιο του 105, 5 ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Με τον ρεθυμνιώτη λυράρη Μιχάλη Αλεφαντινό

Με την Καλλιόπη Βέττα

Με τους Magic De Spell και τη Στέλλα Κονιτοπούλου

Monday, April 18, 2011

ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ, καλό ταξίδι του



ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
της Ντίνας Μπατζιά

Tα μισά από τα καλύτερα τραγούδια που ακούσαμε τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν δικά του. Σε κάθε συναυλία του γίνεται το αδιαχώρητο. Δημιούργησε «σχολή» με το ύφος του, τη γνωστή σχολή της Θεσσαλονίκης. Μιλάμε για τον τύπο με το κόκκινο μαντήλι, τον «ινδιάνο» της ελληνικής μουσικής, Νίκο Παπάζογλου.

Thursday, February 10, 2011

spiros grammenos - koukouloforos

Για γελια και για κλάμματα.../ antistachef





H συνέχεια στο antistachef.wordpress.com

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Την Κυριακή που μας έρχεται, 13 Φεβρουαρίου, αρχίζει το Τριώδιο. Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου, πρώτη Κυριακή της φετινής Αποκριάς. Η παγανιστική παράδοση, ανίερη για πολλούς, η βωμολοχία, η σάτιρα κυρίως είναι τα χαρακτηριστικά της λαικής αποκριάς.

Monday, January 24, 2011

ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΟΣΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΜΕΡΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

Της Κατερίνας Νασιώκα
Πουέμπλα Μέξικο


Κερατέα 2010. Νέες χωρικές εμπειρίες αντίστασης και υποκειμενοποίησης



Κερατέα, 12 Δεκέμβρη 2010: δυο χρόνια μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, που μετασχημάτισαν τη χωρική εμπειρία της Μητρόπολης της Αθήνας, η ιστορία δεν έκλεισε. Όσοι βιάστηκαν να ξεμπερδέψουν με το ρεύμα της «εξέγερσης» και να ελέγξουν «θάβοντας» τις νέες ροές του στον υποτιθέμενο λάκκο της καθημερινής παθητικότητας που καλλιεργούν τα μίντια και η πολιτική σκηνή –κοινοβουλευτική και μη– του κυρίαρχου λόγου ενός κράτους-καταπιεστή, ενός αλλότριου μεγαμηχανισμού ρύθμισης των απωλειών της κρίσης του παγκόσμιου κεφαλαίου, ενός «ξενιστή»-οργανισμού ελέγχου της κοινωνικής πραγματικότητας και απονέκρωσης της ανθρώπινης δημιουργικότητας, έπεσαν «έξω». Το ρεύμα αυτό –υπόγειο– που ενώνει την κραυγή του «φτάνει πια!» και κυλάει στα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα της πόλης, στις συλλογικότητες που οργανώνονται συνεχώς, στα ανταλλακτικά παζάρια που φύτρωσαν και εδραιώθηκαν στην καταναλωτική μας πραγματικότητα, στις καθημερινές αντιστάσεις σε χώρους εργασίας και μη, αυτό το υπόγειο ρεύμα εκρήγνυται τώρα στην Κερατέα, μεταλλάσσοντας μια για πάντα την κοινωνική πραγματικότητα μιας κοινότητας που φαίνεται εδώ και ένα μήνα –αν και μακριά από κάθε τηλεοπτική και έντυπη προβολή– να ζει και να αντιστέκεται στα οδοφράγματα της οδού Λαυρίου.

ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011 ΣΤΗ ΚΥΨΕΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Toallosholeio

toallosholeio@googlegroups.com

Μια ανοικτή, εθελοντική πρωτοβουλία πολιτών, που έχει σκοπό την δωρεάν
εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε ενήλικες μετανάστες και πρόσφυγες.
Μαθήματα: Δευτέρα &Τετάρτη 19.00-21.00
1ο & 2ο Γυμνάσια Καισαριανής Ηρώς Κωνσταντοπούλου 13β
Τηλ:ΚΕΠ 210.7526200
ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ 210 7233872






Εσείς που θα βγείτε απ’ τον κατακλυσμό
Που έπνιξεν εμάς
Θυμηθείτε
Σαν θα μιλάτε για τις δικές μας αδυναμίες
Και τα σκοτεινά χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε
Αλλάζοντας πιο συχνά χώρες από παπούτσια
Βαδίζαμε μέσα στην πάλη των τάξεων απελπισμένοι
Σαν βλέπαμε αδικία μονάχα και αντίσταση καμιά.
Εσείς όμως σαν έρθει η μέρα
Που ο άνθρωπος συμπαραστάτης θα ‘ναι τ’ ανθρώπου
Να μας θυμάστε
Μ’ επιείκεια”.
Μπ. Μπρεχτ.
(”Στους απογόνους”, Μετ.: Π. Μάρκαρης)

Friday, November 19, 2010

ΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΟΥΣΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 7 ΚΑΙ 14 ΝΟΕΜΒΡΗ 2010

Τόσες μέρες , από τη πρώτη Κυριακή των εκλογών για ανάδειξη δημάρχων και περιφερειαρχών στη χώρα, προσπαθούν όλοι -αναλυτές, εκλογολόγοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, μικρά και μεγάλα κόμματα- να βρουν γιατί τόση μεγάλη αποχή -40% πανελλαδικά και 60% στην Αθήνα, άσε τα άκυρα και τα λευκά- και τι ήθελαν να πουν όλοι αυτοί που απείχαν.
Αλλά η αποχή δεν έχει μόνο μία αιτία, κοινή. Όπως και το να ψηφίζεις ένα κόμμα, δεν έχει μόνο μία αιτία. Μπορεί το κριτήριο να είναι ιδεολογικό, πολιτικό, οικονομικό και ρουσφετολογικό, μπορεί να είναι απλά μια συμπάθεια, ή θέμα προφίλ του τάδε υποψηφίου, μπορεί να είναι μία μόδα, μία ελπίδα, ο φόβος κλπ κλπ
Έτσι και η αποχή. αποφάσισα λοιπόν να ρωτήσω τις θείες μου...

Έχω ας πούμε 9 θείες....
Η θεία μου η Καλλιόπη....που ξέρετε έχει το όνομα της Μούσας της Επικής Ποίησης, μου είπε πως απείχε "γιατί έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη της σε όλους και δυσπιστεί πλέον στο πολιτικό σύστημα". Μου είπε και κάτι άλλο: "Εξάλου είμαστε οι νικητές αυτών των εκλογών!" Με Επική έπαρση.


Η Θεία μου η Θάλεια, που όπως ξέρετε έχει το όνομα της Μούσας της Κωμωδίας, δεν είπε πολλά. "Σας έτσουξε, ε?" και γελάει ακόμη.


Ξέχασα να σας πω, ότι όλες οι θείες μου απείχαν από τις εκλογές, παρά το γεγονός πως ο Απόλλων Μουσηγέτης, λες κι είχε βγάλει 9 κεφάλια, τις παρακολοθούσε παντού, μη τυχόν και τις χάσει από τα μάτια του που είναι μεγάλα σαν οθόνες high definition, κι όλη μέρα τους πιπίλαγε το κεφάλι: "Να πάτε κυρίες μου, είναι δημοκρατικό καθήκον η ψήφος. Αίμα χύθηκε για να έχουν οι άνθρωποι το..." Κι εκείνες συμπλήρωναν με νόημα: "το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι".


Η Θεία μου η Κλειώ, Μούσα της Ιστορίας όπως γνωρίζετε, που ξέρει πόσα η Ιστορία φανέρωσε και πόσα έκρυψε, και πως γράφτηκε και πως γράφεται σήμερα, ήταν η μόνη που στήριζε την άποψή της με σχεδόν επιστημονικά επιχειρήματα: "Είναι περιττό αγαπητέ Απόλλωνα, βλέπεις πως η αυτοδιοίκηση, οι αρμοδιότητες και οι πόροι της εξανεμίζοται με τον Καλλικράτη. Δεν επιθυμούμε τέτοια παιχνίδια. Επιπλέον, αποτελεί στάχτη στα μάτια του, κάτω από τη μπότα του Μνημονίου, πολίτη. Και λαού, αν θέλετε, αλλά αποφεύγω τον όρο που υπερεκμεταλλεύονται άπαντες.


Έξαλος ο Απόλλων.


Η Θεία μου η Ερατώ, ξέρετε, που έχει το όνομα της Μούσας της Λυρικής Ποίησης, με πικραμένο βλέμμα έδωσε σαν χαϊκού την δική της εξήγηση για την αποχή: "Γιατί μας απογοητεύσατε όλοι, γιατί δεν αντέχεται άλλο η πίεση: χωρίς δουλειά, ανασφαλείς, χωρίς ελπίδα".


Η Θεία μου η Τερψιχόρη πάλι, η μικρότερη, που όπως ξέρετε έχει το όνομα της Μούσας του Χορού, μου υποκλίθηκε μετά την εκατοστή πιρουέτα και με οργισμένο ύφος φώναξε: "Αποχή; Μμμμμμμμ....Γιατί έιναι ωραίο τώρα που ανησύχησαν όλοι. Γιατί εμείς οι νέοι σας έχουμε γραμμένους περισσότερο από ότι μας γράφετε εσείς. Γιατί είναι εκκωφαντική η σιωπή της αποχής".


Αποφάσισα να ρωτήσω τη Θεία Ουρανία που ήταν η Μούσα της Αστρονομίας. Γιατί θεία δεν πήγες να ψηφίσεις;
"Το γήινο -μου απάντησε- ήταν το όχι στο εκβιαστικό δίλημμα του Παπανδρέου που ήθελε ψήφο εμπιστοσύνης για να μη πάει σε βουλευτικές εκλογές. Το ουράνιο, που όπως ξέρεις ασχολούμαι, ήταν να βάλω απλώς τη βόμβα. Το αν και πότε θα γίνει η έκρηξη θα το δούμε στη γη -γήινο κι αυτό δηλαδή- από εκείνους που περπατάει η ψυχή τους στους ουρανούς"

Άναυδη!

Συνεχίζω με την Ευτέρπη, την πιο συμπαθή σε μένα θεία μου επειδή έχει το όνομα της Μούσας της Μουσικής. "ένα τραγούδι είπαμε, γλυκό και σιγανό, για να κοιμούνται ήσυχοι μέχρι με αιφνιδιασμό να ανυσυχήσουν για τα καλά. Και τότε θα παίξουμε χιπ χοπ, αρκετά underground, διότι πλέον με έναν κοφτερό ήχο και επαναλαμβανόμενο μπιτ, μπορούμε να έχουμε τον ήχο της αγανάκτησης και της οργής μες το αστικό περιβάλλον".

Μάλιστα....

Ας πάω στη Θεία Πολύμνια που έχει το όνομα της Μούσας της Ιερής Ποίησης. Γιατί απείχες θεία από τις εκλογές? "Οι αγώνες που έγιναν για το δικαίωμα ψήφου προδίδονται αν συμμετέχεις σε ένα καθεστώς που δήθεν μας δίνει την επιλογή, μια κατ' επίφαση δημοκρατία. Που επιτρέπει σε εγκληματικές οργανώσεις όπως η ακατανόμαστη να μετέχουν των κοινών. Μια απάντηση ήταν αυτή. Τα υπόλοιπα, στο δρόμο".


Μα καμιά σας δεν θα μου πει " δεν πήγα ρε αδερφέ γιατί βαριόμουν"; Τι σόι είναι αυτό που έχω; Τέλος πάντων...Ας ρωτήσω την Θεία Μελπομένη. Την άφησα τελευταία γιατί έχει το όνομα της Μούσας της Τραγωδίας. Ξέρετε. κι αυτός ο τόπος άλλο τίποτα από τραγωδίες.

Γιατί Θεία Μελπομένη δεν εκτέλεσες το δημοκρατικό καθήκον της ψήφου;
"Γιατί δεν αντέχω άλλο πια αυτή τη τραγωδία, ο δικομματισμός κι απέναντι μια αριστερά μοιρασμένη σε δέκα κομμάτια. Απροετοίμαστη, συμπλεγματική, αναποτελεσματική, ανύπαρκτη. Ότι και να συμβαίνει, δεν το αντέχω"

Και κατάλαβα πως η ίδια η Μούσα δεν αντέχει την έμπνευσή της. Τραγωδία.
Και κατάλαβα από τις θείες μου πως μεγάλο κομμάτι της αποχής, που δεν είναι απλά ένα ποσοστό, ένας αριθμός, είναι άνθρωποι. Που τη καρδιά την είχαν αριστερά, αλλά δεν πήγαν να την εναποθέσουν στην κάλπη.


Ντίνα Μπατζιά

Saturday, September 4, 2010

Ξανά μαζί από τη Κυριακή 5 Σεπτέμβρη ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5


Η εκπομπή ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ επιστρέφει στη συχνότητα του Ρ/Σ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105, 5 στις 4.30. Καλεσμένος της Ντίνας Μπατζιά, αυτή τη Κυριακή 5 Σεπτέμβρη ο συνθέτης και ερευνητής - μουσικολόγος, συνάδελφος δημοσιογράφος επίσης, Γιώργος Παπαδάκης.

Καλό μήνα λοιπόν σε όλους, καλή δύναμη για το φθινόπωρο και το χειμώνα που έρχεται

ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ, ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ

Μήνας του τρύγου ο Σεπτέμβριος και τα σύγχρονα οινοποιεία αναμένουν τις νέες σοδειές.
Ο Τρυγητής είναι ακόμη παντού ο ίδιος πλέον, τα μέσα διαφοροποιούνται από τόπο σε τόπο, από οινοποιείο σε οινοποιείο. Η συλλογή μένει τις περισσότερες φορές πιστή στην παράδοση, ­ νέοι και γέροι μαζεύονται με την ανατολή του ηλίου στους αμπελώνες, τραγουδούν και κολατσίζουν ­ και τρυγούν…αν και τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται όλο και περισσότερο ο μηχανικός τρύγος.

Το δημοτικό τραγούδι λέει:
"Μπαίνω στο αμπέλι σα νοικοκυρά,
να κι ο νοικοκύρης, που 'ρχεται κοντά.
Ελα, νοικοκύρη, να τρυγήσουμε,
κόκκινα σταφύλια να πατήσουμε"

Στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από διακόσιες ποικιλίες σταφυλιών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι πολύ παλιές και προέρχονται από διασταυρώσεις κλημάτων.

Ο τρύγος ήταν πάντα ένας αγώνας με τον χρόνο και συνάμα πανηγύρι. Αγώνας να μην πιάσει βροχή, αγώνας να «έχουν βαθμούς τα σταφύλια» και πανηγύρι για τις οικογένειες που τρυγούσαν κόπους ολόκληρης χρονιάς.
   Σήμερα αυτός ο αγώνας συνεχίζεται. Για τους ίδιους λόγους και για άλλους. Η στιγμή του τρύγου είναι για μας, όπως και για κάθε αμπελουργό, η επιβράβευση της φροντίδας και καλλιέργειας μια ολόκληρης χρονιάς. Είναι η στιγμή που καρπώνονται οι αγωνίες και οι κόποι μας.

Τα σταφύλια μεταφέρονται στο Οινοποιείο. Τα παλιά πατητήρια που υπήρχαν στις αυλές των σπιτιών, αποτελούν απλώς ανάμνηση.Οι σύγχρονες οινοποιητικές εγκαταστάσεις, ανοξείδωτα μηχανήματα και δεξαμενές είναι πλέον υπεύθυνα για την έκθλιψη των στεφύλων και την αποθήκευση του μούστου.    Η στιγμή του τρύγου και η δουλειά του αμπελουργού τελειώνει. Η δουλειά του οινοποιού μόλις άρχισε. Ο μούστος πρέπει να ζυμωθεί. Ελεγχόμενες θερμοκρασίες, για να βγουν τα αρώματα και να αποκτήσει το κρασί ισορροπημένα χαρακτηριστικά. Υπό χαμηλή θερμοκρασία ο μούστος, για να μη ζυμωθεί και «πάρει βράση». Ο οινολόγος ελέγχει, εμείς στο τέλος δοκιμάζουμε.

ΑΝΑΠΑΛΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΑΣΤΥ

Wednesday, June 23, 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ
Ιστορισμένα παραμύθια στην καρδιά μας
αν ασημένια σκούνα μπρος στο τέμπλο
μιας άδειας εκκλησιάς, Ιούλιο στο νησί.
Γ.Σ.

Η μορφή της μοίρας πάνω απ' τη γέννηση ενός παιδιού,
γύροι των άστρων κι ο άνεμος μια σκοτεινή βραδιά του Φλεβάρη,
γερόντισσες με γιατροσόφια ανεβαίνοντας τις σκάλες που τρίζουν
και τα ξερά κλωνάρια της κληματαριάς ολόγυμνα στην αυλή.

Η μορφή πάνω απ' την κούνια ενός παιδιού μιας μοίρας μαυρομαντιλούσας
χαμόγελο ανεξήγητο και βλέφαρα χαμηλωμένα και στήθος άσπρο σαν το γάλα
κι η πόρτα που άνοιξε κι ο καραβοκύρης θαλασσοδαρμένος
πετώντας σε μια μαύρη κασέλα το βρεμένο σκουφί του.

Αυτά τα πρόσωπα κι αυτά τα περιστατικά σ' ακολουθούσαν
καθώς ξετύλιγες το νήμα στην ακρογιαλιά για τα δίχτυα
κι όταν ακόμη αρμενίζοντας δευτερόπριμα κοίταζες το λάκκο των κυμάτων·
σ' όλες τις θάλασσες, σ' όλους τους κόρφους
ήταν μαζί σου, κι ήταν η δύσκολη ζωή κι ήταν η χαρά.

Τώρα δεν ξέρω να διαβάσω παρακάτω,
γιατί σε δέσαν με τις αλυσίδες, γιατί σε τρύπησαν με τη λόγχη,
γιατί σε χώρισαν μια νύχτα μέσα στο δάσος από τη γυναίκα
που κοίταζε στυλώνοντας τα μάτια και δεν ήξερε καθόλου να μιλήσει,
γιατί σου στέρησαν το φως το πέλαγο το ψωμί.

Πώς πέσαμε, σύντροφε, μέσα στο λαγούμι του φόβου;
Δεν ήταν της δικής σου μοίρας, μήτε της δικής μου τα γραμμένα,
ποτές μας δεν πουλήσαμε μήτε αγοράσαμε τέτοια πραμάτεια·
ποιος είναι εκείνος που προστάζει και σκοτώνει πίσω από μας;

Άφησε μη ρωτάς· τρία κόκκινα άλογα στ' αλώνι
γυρίζουν πάνω σ' ανθρώπινα κόκαλα κι έχουν τα μάτια δεμένα,
άφησε μη ρωτάς, περίμενε· το αίμα, το αίμα
ένα πρωί θα σηκωθεί σαν τον Άι-Γιώργη τον καβαλάρη
για να καρφώσει με το κοντάρι πάνω στο χώμα το δράκοντα.

1η Οχτώβρη '41

Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο καταστρώματος Β' , από τη συλλογή ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εκδ. ΙΚΑΡΟΣ

http://www.t-short.gr/Tshort/

"microγραφή 2010"

ΧΑΡΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΜΑΚΗ

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΜΑΚΗΣ ΝΟΔΑΡΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΑΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΖΑΧΑΡΩΣ ΗΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΥΝΗΓΗΘΗΚΕ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΘΗΚΕ, ΑΠΕΙΛΗΘΗΚΕ, ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ, ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΛΑ. ΑΛΛΟΙ, ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΓΩ, ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΚΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΠΩΣ ΕΓΡΑΦΕ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΤΡΙΑ ΜΑΚΗ, ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΤΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΟΛΑ, ΑΠΟ ΦΟΒΟ, ΑΠΟ ΚΟΥΡΑΣΗ, ΑΠΟ ΑΗΔΙΑ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕ!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ, ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ BLOG, ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΙ.

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ… Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ



ΣΕ ΑΡΓΙΑ Ο ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ



http://mnodaros.blogspot.com/2010/06/blog-post_6880.html

Monday, April 19, 2010

d.j. Τσουχτρα

ΤΡΙΤΗ 20 ΑΠΡΛΙΟΥ 2010

DJ SET από Τη ΝΤΙΝΑ ΜΠΑΤΖΙΑ με μουσικές της Μεσογείου και των Βαλκανίων

CAMELOT live-café, ΓΚΥΖΗ & ΡΑΓΚΑΒΗ 61, ΤΗΛ: 2110149979, camelotalot2@yahoo.gr





ΤΡΙΤΗ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010
JOPRUM (Eastern Groovy Folk Compania)

live στο CAMELOT live-cafe

ΤΙΜΗ: θα ανακοινωθεί

ΩΡΑ ΕΙΣΟΔΟΥ: 20:00 – ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ LIVE: 21:00 – LIVE END: 23:30

+ PRE & AFTER DJ SET από Τη ΝΤΙΝΑ ΜΠΑΤΖΙΑ

CAMELOT live-café, ΓΚΥΖΗ & ΡΑΓΚΑΒΗ 61, ΤΗΛ: 2110149979, camelotalot2@yahoo.gr.




Καθώς γυροφέρνεις σ’ αυτή την παρανοϊκή τερατούπολη, όσο ψάχνεις μα δεν βρίσκεις, όσο διψάς μα δεν βρέχει, καθώς τα μάτια σου βλέπουν μονάχα τσιμέντο και φτερά ταλαιπωρημένων περιστεριών, φρόντισε να σε φέρει ο δρόμος απ’ του Γκύζη. Άνοιξε την πόρτα στον αριθμό 61 της Ραγκαβή και ανέβα τα σκαλοπάτια ως την αίθουσα της Στρογγυλής Τραπέζης. Είναι Τρίτη, ο μήνας έχει 27, και είναι Απρίλης. Κι εδώ μέσα, μοιάζει να αποτραβήχτηκε μια άνοιξη. Και είναι εκείνοι οι τρεις τύποι, στη σκηνή, που την σκορπίζουν ολόγυρα. Ο Cihan Turkoglu, που παίζει σάζι και τραγουδάει, ο Στέφανος Φίλος, που παίζει βιολί και τραγουδάει και ο Γιάννης Μουτσάκης, που παίζει κρουστά σχημάτισαν ένα τρίο για ναπαίξουν με δόνηση και μινιμαλισμό τραγούδια, σκοπούς, πρωτότυπες συνθέσεις, με αφετηρία τις κοινές μουσικές παραδόσεις Ελλάδας, Τουρκίας και κατάληξη το γλέντι των απλών ανθρώπων απ' όλες τις σκοπιές και σ' όλες τις φάσεις... Και στη δική σου.

Monday, April 12, 2010

ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

ΤΑΦΙΚΟ ΕΘΙΜΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Πανποντιακόν Πανοϋρ "Τη Θωμά'ς σα Σούρμενα" έγινε χτες Κυριακή του Θωμά, όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα, με αφορμή το γνωστό έθιμο των Ποντίων, κυρίως όσων έχουν έρθει από την πρώην ΕΣΣΔ, το Ταφικό έθιμο.
Η Κυριακή του Θωμά θεωρείται ημέρα μνήμης των νεκρών. Την ημέρα αυτή αναβιώνει το Ταφικό έθιμο, με ρίζες παλιές από την παράδοση των ορθοδόξων Ποντίων. Στα νεκροταφεία χωριών και πόλεων με έντονο ποντιακό στοιχείο, στους νομούς Αττικής, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Κομοτηνής, Κοζάνης,Δράμας το έθιμο τηρείται
ανελλιπως, έτσι έγινε και φέτος, κι είναι ένα από τα τελευταία έθιμα της πασχαλινής περιόδου που κλείνει σήμερα.
Γιορτάζουν μαζί με τους νεκρούς συγγενείς και φίλους την Ανάσταση, τιμούν τους νεκρούς της οικογένειας με κρασί και ποντιακή λύρα, μεταφέρουν τη χαρμόσυνη είδηση της Ανάστασης στους δικούς τους ανθρώπους. Εκεί, γύρω από τους τάφους συγγενών και φίλων στρώνουν τα φαγητά που έφεραν μαζί τους, ανάβουν κεριά στους τάφους των νεκρών τους προς ανάπαυση των ψυχών αυτών, σπάνε κόκκινα πασχαλινά αβγά, τρώνε και
πίνουν, ανταλάσσουν μεταξύ τους τρόφιμα. Όλα αυτά πάνω στους τάφους, για να δείξουν ότι δεν τους ξεχνάνε όσους "έφυγαν" αλλά και πως δεν φοβούνται τον θάνατο.





Η «Ανδρομάνα» στη Δεσκάτη Γρεβενών

Οι κάτοικοι της Δεσκάτης Γρεβενών αποχαιρετούν ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή μετά το Πάσχα, την Πασχαλιά με διόρρυθμα παραδοσιακά τραγούδια και χορούς, αλλά και με την «Ανδρομάνα», ένας χορός που αποτελείται από άνδρες που σχηματίζουν τρία πατώματα, έξι στο πρώτο, πέντε στο δεύτερο-πάνω στις πλάτες των πρώτων και άλλοι τρεις στην κορυφή.
Αφού προηγηθεί ο Τρανός Χορός στην κεντρική πλατεία, η ανθρώπινη πυραμίδα που σχηματίζει η ΑΝΤΡΟΜΑΝΑ, δίνει την ευκαιρία στο χορό να αλλάξει και τους ρυθμούς των τραγουδιών, που από αργούς και λυπητερούς μετατρέπονται σε γρήγορους και εύθυμους. Είναι μάλιστα και η στιγμή που τραγουδιέται το «ώρα καλή σου Πασχαλιά και τώρα
και του χρόνου ...», το τραγούδι με το οποίο γίνεται το «κατευόδιο της Πασχαλιάς».
Ο "αποχαιρετισμός της Πασχαλιάς" συμβαίνει και σε άλλα χωριά των Γρεβενών, όπως Στον Άγιο Κοσμά, στις Αμυγδαλιές, στον Αετό.




Την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής έγινε και στο Τρίκερι, πάνω στη Χώρα, ο Χορός των Γυναικών με τις περίφημες τρικεριώτικες φορεσιές, για το Ξόδι της Πασχαλιάς, όπως κάθε χρόνο.




Στην Τήνο τα Ροδάρια
Είναι ένα ιδιαίτερο έθιμο που αναβιώνει κάθε Κυριακή του Θωμά στο μεγάλο πανηγύρι της Παναγίας της Λακκωτιανής, στα Ιστέρνια. Η ροδάρια λαμβάνει χώρα μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στην ομώνυμη εκκλησία, η οποία βρίσκεται λίγο έξω από τον οικισμό. Σύμφωνα με το έθιμο, όλοι οι προσκυνητές κάθονται και γευματίζουν σε ένα κοινό τραπέζι, με πλούσια φαγητά. Εκείνη τη στιγμή, οι πιστοί ανταλλάσσουν με τα προσφιλή και αγαπητά τους πρόσωπα τις ροδάριες, που είναι ένα μικρό μπουκέτο λουλουδιών, συνοδευόμενο από κάρτα με αναστάσιμες ευχές.
Η ροδάρια θυμίζει κατάλοιπο των αρχαίων Ανθεστηρίων, της μεγάλης τριήμερης γιορτής των ανθέων, που γίνονταν στην Αθήνα προς τιμή του Διόνυσου, κατά τη διάρκεια του μήνα Ανθεστηρίωνα. Παράλληλα, αναμφισβήτητα έχει κοινά στοιχεία με το χριστιανικό έθιμο της Αγάπης.




Στην Αμοργό
Η περιφορά των εικόνων του Μοναστηριού της Χοζοβιώτισσας σε όλο το νησί, άρχισε Την Κυριακή της Λαμπρής και τελειώνει Κυριακή του Θωμά. Μια ομάδα από κάθε περιοχή του νησιού, πηγαίνει με τα πόδια στο μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας, απ? όπου παραλαμβάνει από ένα αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας. Μέχρι την Κυριακή του Θωμά, οι κάτοικοι της περιοχής, θα «γυρίσουν» πεζοί την εικόνα από χωριό σε χωριό, από ενορία σε ενορία και σε όσο το δυνατόν περισσότερες εκκλησίες, οπότε και πάλι με τα πόδια θα την επιστρέψουν στο Μοναστήρι.


βλ. εκπομπή 11 Απριλίου 2010 στο ΚΟΚΚΙΝΟ

Friday, March 26, 2010

4 ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤO ΑΠΟΨΙΝΟ LIVE (ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ) ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ¨"ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ" ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105, 5 FM

ISTORIES GIA KROUSTA
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010 9.30 μ.μ.



Ιστορίες για Κρουστά
με τον βασίλη βασιλάτο

στην "αυλαία"
Αγ. Όρους 15 (& Κωνσταντινουπόλεως 115)
βοτανικός 210 3474074

η μουσική ήχησε... ο χορός άρχισε... ιστοριών συνέχεια...

-άλλη μια Κυριακή. ακόμα πιο διαφορετική.
-πλησιάζουμε στο τέλος ή στην αρχή..?
.....
-στήνουμε το δικό μας πανηγύρι με μάγους, τζίνι, δράκοντες, νάνους και ξωτικά...
-ξετυλίγουμε το κουβάρι του νήματος για να πλέξουμε ήχους και εικόνες...
-ανοίγουμε το μαγικό κουτί και αποκαλύπτουμε ζογκλέρ, DJς, φωτιές και αναπάντεχους

περαστικούς...
-με τα κρουστά στην καρδιά της ορχήστρας... τολμάμε τα τραγούδια και τις μουσικές μας...
-και σ' αυτή τη γιορτή... είστε όλοι συμμέτοχοι και συνεργοί...

..... οι "Ιστορίες για Κρουστά" σε μία νέα διαδρομή...
στάση επόμενη:
"αυλαία"... την Κυριακή 28 Μαρτίου 2010...

http://istoriesgiakrousta.gr
http://www.myspace.com/istoriesgiakrousta

... οι "Ιστορίες για Κρουστά" είναι:
Κλαρινέτο-φωνή: Έλλη Βασιλάτου
Ακορντεόν: Δημήτρης Κούστας
Βιολί: Claudia Rossini
Κιθάρα-φωνή: Γιάννης Σιφναίος
Μπάσο: Σταύρος Ράπτης
Κρουστά: Βασίλης Βασιλάτος
... Percussion Part: Ξένια Κατσικοκέρη Παναγιώτης Βρυζάλας
Χάρης Νείλας Νικολέττα Ρουσογιάννη Ιράνα Σάμιτα

... συμμετέχουν: Χαρίτωνας Χαριτωνίδης γκάιντα
Στράτος Κρυσταλλίδης κρουστά

Wednesday, March 24, 2010

ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ....

Η εκπομπή «Λίγο Ελλάδα ακόμη» ακούγεται κάθε Κυριακή 4.30 - 6.00 μ.μ. από τους 105,5 «Στο Κόκκινο». Όπως δηλώνει και ο τίτλος, είναι ένα ταξίδι στην Ελλάδα του σήμερα, με τη μορφή ενός μουσικού και ταξιδιωτικού ντοκιμαντέρ στο ραδιόφωνο. Ένα οδοιπορικό στο τόπο μέσα από τις ιδιαιτερότητές του και στοιχεία ιστορικά, λαογραφικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά. Με τραγούδια και μουσική που κατάγεται, αλλά και παράγεται σήμερα στην περιοχή που αναφέρεται η εκπομπή κάθε Κυριακή. Άλλοτε πάλι οι καλεσμένοι γίνονται συνταξιδιώτες μας...

ΕΙΚΟΝΕΣ...











Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΤΣΟΥΧΤΡΑΣ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5 fm

www.stokokkino.gr/ekpompes/ligo-ellada-akomi

Monday, February 2, 2009

Η ΕΣΗΕΑ απαγορεύει σε εργαζόμενους των ΜΜΕ να πραγματοποιήσουν συνέλευση ενάντια στις απολύσεις

http://katalipsiesiea.blogspot.com/



Η ΕΣΗΕΑ απαγορεύει σε εργαζόμενους των ΜΜΕ να πραγματοποιήσουν συνέλευση ενάντια στις απολύσεις

Την Τρίτη 27/1 είχε καλεστεί συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ. Η συνέλευση αυτή είχε προπαγανδιστεί ΔΗΜΟΣΙΑ, τόσο μέσα από το blog της συνέλευσης, όσο και με κείμενο που μοιράστηκε στους εργαζομενους/ες του Έθνους, της Ημερησίας και του Γκολ. Η συνέλευση αυτή είχε ως θεματική την συνέχεια των δράσεων των εργαζομένων ενάντια στο κύμα μαζικών απολύσεων που ήδη έχει ξεκινήσει στη βιομηχανία των ΜΜΕ, καθώς και την συγκέντρωση πληροφοριακού υλικού που δεν έχει δημοσιοποιηθεί από τα αστικά ΜΜΕ με στόχο την προετοιμασία ανοιχτής εκδήλωσης αντι-πληροφόρησης.
Ο τόπος της συνέλευσης είχε αποφασιστεί να είναι το κτίριο της ΕΣΗΕΑ στην Ακαδημίας, για δυο λόγους: Πρώτον, γιατί οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ εκεί έχουν μάθει να συγκεντρώνονται για τα συνδικαλιστικά τους ζητήματα. Δεύτερον, γιατί η ανοιχτή συνέλευση που καλούσε αποτελεί φυσική συνέχεια των ζυμώσεων που πραγματοποιήθηκαν στις ανοιχτές συνελεύσεις της Κατάληψης της ΕΣΗΕΑ, όσο αυτή διήρκησε (10-16/1). Το κτίριο της ΕΣΗΕΑ εκείνη την ημέρα ήταν από το απόγευμα κλειδωμένο με τα ρολά κατεβασμένα, έτσι ώστε να απαγορεύεται η είσοδος στους εργαζόμενους. Ο φύλακας μας πληροφόρησε ότι η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ έχει δώσει εντολή το κτίριο να κλειδώνεται, όσο δεν παρευρίσκεται εκεί κάποιο μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, «για λόγους ασφαλείας».
Σε ανακοίνωση του μια μέρα μετά ο έτερος συνδικαλιστοτοπατέρας εν ονόματι Τσαλαπάτης υποστηρίζει ότι «αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή κατάληψη»!!! Υπενθυμίζουμε ότι το κτίριο της ΕΣΗΕΑ είχε παραμείνει κλειδαμπαρωμένο και την Παρασκευή 16/1, την στιγμή που από νωρίς το πρωί η κατάληψη έληξε με κείμενο που «καλούσε» την «επίσημη» ΕΣΗΕΑ να συνεδριάσει για το ζήτημα των 100 απολύσεων, που είχε προαναγγείλει την προηγούμενη η διοίκηση του Έθνους. Τότε, η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ επιχείρησε ΚΡΥΦΗ συνάντηση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στο Έθνος σε άλλο κτίριο, με την πρόφαση ότι δεν γνώριζαν την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κτίριο λόγω της κατάληψης!
Με βάση όλα τα παραπάνω είμαστε αναγκασμένοι για άλλη μια φορά να καταγγείλουμε την εργοδοτική λειτουργία της ΕΣΗΕΑ, όχι επειδή εμείς εκπλησσόμαστε από τον θεσμικό της ρόλο, αλλά για να γνωστοποιήσουμε τα κάτωθι σε όσους/ες συναδέλφους έχουν ακόμα συνδικαλιστικές αυταπάτες για μια «άλλη ΕΣΗΕΑ»:
1. Η ΕΣΗΕΑ κατέχει το θλιβερό προνόμιο να είναι μια συνδικαλιστική ένωση που απαγορεύει σε εργαζόμενους του κλάδου που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, την είσοδο στο κτίριο της. Δεν μιλάμε καν για τους μπλοκάκηδες, τους «μαύρους» και τους «άμισθους» εργάτες των ΜΜΕ που η ΕΣΗΕΑ έτσι κι αλλιώς δεν θέλει να τους εκπροσωπεί (αφού προσποιείται πως δεν υπάρχουν), αλλά για τους δημοσιογράφους που είναι κανονικά σε μισθολόγιο και τους απαγορεύεται η είσοδος στο κτίριο που λειτουργεί η συνδικαλιστική ένωση που θεσμικά τους εκπροσωπεί
2.Την στιγμή που η εργοδοσία έχει αρχίσει ήδη να προχωρά σε μαζικές απολύσεις, η ΕΣΗΕΑ κατέχει επίσης το θλιβερό προνόμιο να είναι μια συνδικαλιστική ένωση η οποία, όχι μόνο κάνει πως δεν υπάρχουν απολύσεις, αλλά απαγορεύει και σε εργαζόμενους-ες να πραγματοποιήσουν κατ' αρχήν εκδηλώσεις ενημέρωσης γύρω από τις απολύσεις!
3. Οι ίδιοι ουσιαστικά που σκίζουν τα ιμάτια τους για την «ενημέρωση της κοινωνίας», συνεδριάζουν και συνομιλούν στα κρυφά και συνωμοτούν ενάντια σε ανοιχτές, δημόσιες διαδικασίες! Η ΕΣΗΕΑ κατέχει το θλιβερό προνόμιο να είναι μια συνδικαλιστική ένωση που όχι μόνο δεν θέλει οι εργαζόμενοι/ες του κλάδου της να ενημερώνονται για το τι συζητά, αλλά τους/τις απαγορεύει και τη συζήτηση!!!
Όσον αφορά τους Σομπολοτσαλαπάτηδες, επειδή διαπιστώνουμε ότι παρακολουθούν προσεκτικά τις ιστοσελίδες μας, θα θέλαμε επίσης να τους πούμε δυο λογάκια: Πρώτον, μπορούν να απολαμβάνουν ήσυχοι τις δερμάτινες πολυθρόνες τους πίσω από τα κατεβασμένα ρολά του κτιρίου τους, χωρίς τον φόβο εισβολής «άγνωστων ατόμων με υπνόσακους». Είμαστε σοβαροί ενήλικοι άνθρωποι με χιλιάδες καθημερινά προβλήματα λόγω της μισθωτής/άμισθης εργασίας ή της ανεργίας και οπότε δεν έχουμε την πολυτέλεια να παιχνιδίζουμε όπως αυτοί με ρολά και τζαμαρίες. Προέχει αυτή την στιγμή να βρίσκουμε ένα μέρος για λίγες ώρες της εβδομάδας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να οργανώσουμε τις όποιες δυνάμεις μας ενάντια στην εργοδοτική επίθεση που δεχόμαστε. Δεν έχουμε κανένα φετίχ με το κτίριο της ΕΣΗΕΑ σε αντίθεση με αυτούς. Δεύτερον να είναι σίγουροι ότι όποτε αποφασίσουμε ότι μας συμφέρει να ξανααπελευθερώσουμε για εργατική χρήση το συγκεκριμένο κτίριο, τα κατεβασμένα ρολά θα είναι το τελευταίο που θα μας απασχολήσει.
Γι' αυτό τους συμβουλεύουμε άμα θέλουν να είναι σίγουροι ότι δεν θα ξαναπραγματοποιηθεί ο «εφιάλτης» μιας κατάληψης στην ΕΣΗΕΑ, να περιφρουρούν κάθε μέρα, όλο το 24ωρο το κτίριο, κι αν δεν φτάνουν οι βάρδιες ας καλέσουν τους φίλους τους, εργοδότες και μπάτσους, που επίσης διαπιστώνουμε ότι πανικοβάλλονται με οτιδήποτε δημοσιεύουμε στο blog μας. Δεν φταίνε άλλωστε σε τίποτα οι συμπαθείς εργαζόμενοι – θυρωροί της εισόδου, για να φορτώνονται με παραπάνω δουλειά λόγω των φοβιών των γραφειοκρατών…

ΤΡΙΤΗ 3/2 20:00 Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ Πανεπιστημίου Αθηνών (Καλαμιώτου 2, Πλ. Καπνικαρέας): ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ
Ανοιχτή συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜE

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΕΜΜΕ

Τρίτη 3/02, 20.00, στο κτίριο ΕΜΜΕ

Ανοιχτή συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ Κτίριο ΕΜΜΕ (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Καλαμιώτου 2, Πλατεία Καπνικαρέας)

πόσο καιρό!

έχω να γράψω εδώ στο blog...Σκέφτομαι καμιά φορά πως αν ήμουν εργάτρια, πωλήτρια, μοδίστρα, θα έγραφα πολύ περισσότερο, ίσως πιο προσωπικά, πιο αυθόρμητα... όμως κοντεύω να στεγνώσω...Είναι που όσο με θυμάμαι γράφω. Πρώτα, το σχολείο, ξέρεις γενικά όλες οι σπουδές...και μετά, πριν κλείσω τα είκοσι να γράφω για να ζήσω, κι όχι να ζω για να γράφω. Πως αντιστράφηκαν όλα; Και το βιβλίο που έχω ξεκινήσει τέσσερα χρόνια τώρα, είναι αδυνατον να το τελειώσω. Έχω να το πιάσω μήνες. Έτσι και το blog, έτσι κι οι στίχοι για τα τραγούδια. Γράφω για τον Τύπο, τα κείμενα της εκπομπής, για τις Πρωτοβουλίες και τις Συνελεύσεις, σημειώσεις από σεμινάρια και πάει λέγοντας...Κι ότι με ευχαριστούσε και το έκανα για μένα, πάλι με τη γραφή είχε να κάνει. Και να, που νιώθω άδεια πια...φεύγουν κείμενα που χρωστάω, που είναι δουλειά μου. Τα δικά μου μπλοκαρισμένα. Γι' αυτό λεω να βρω κάτι που θα δουλεύουν τα χέρια, το κορμί, και το μυαλό δεν θα σκέφτεται αλλο... λέω να μάθω ξυλουργική...
Καλό βράδυ!

Saturday, January 10, 2009

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ…


http://www.katalipsiesiea.blogspot.com/


Οι χιλιάδες διαδηλωτές-τριες που πλημμύρισαν τους δρόμους πανελλαδικά την Παρασκευή 09/01 απέδειξαν ότι η φωτιά του Δεκέμβρη δεν σβήνει, ούτε από σφαίρες και βιτριόλι ενάντια σε αγωνιστές-τριες ούτε από την ιδεολογική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε τις τελευταίες μέρες από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Γι’ αυτό η μόνη απάντηση του κράτους απέναντι στη νεολαία και τους εργαζόμενους ήταν γι’ άλλη μια φορά η ωμή καταστολή. Τα ΜΑΤ, έχοντας λυμένα τα χέρια τους από τις διαταγές των αφεντικών τους και την παρότρυνση των ΜΜΕ για μηδενική ανοχή, φιλοδώρησαν με χημικά, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όποιον βρέθηκε απλώς στον δρόμο τους.Όταν η κρατική καταστολή στρέφεται (όπως στις 09/01) ενάντια ακόμα και σε εργαζόμενους δημοσιογράφους, οπερατέρ, φωτορεπόρτερ, δικηγόρους, που στέκονται στον δρόμο χωρίς να παίρνουν το μέρος των δολοφόνων, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι από τα εξεγερσιακά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος έχει τεθεί ένα ζήτημα αξιοπρέπειας στον καθένα και στην καθεμία από εμάς που η επιβίωσή του/της εξαρτάται από τον μισθό. Έτσι και κάποιοι/ες που εργαζόμαστε στον χώρο των ΜΜΕ παίρνουμε θέση στο πλάι των αγωνιζόμενων. Τόσο με την άμεση συμμετοχή μας στον αγώνα ως εργαζομένων, όσο και με τη μάχη που δίνουμε στους εργασιακούς μας χώρους για να μην περάσει η άποψη της εργοδοσίας των ΜΜΕ γύρω από τα γεγονότα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόλυση του φωτορεπόρτερ Κώστα Τσιρώνη από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» επειδή φωτογράφησε τους μπάτσους να σηκώνουν τα όπλα μια μέρα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι τα ΜΜΕ ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους θα κάνουν ό,τι μπορούν για να γυρίσει ο κόσμος στα σπίτια του, το ξέρουμε άλλωστε καλύτερα γιατί δουλεύουμε σε αυτά. Όπως γνωρίζουμε επίσης ότι, για να παίρνει θέση ο κάθε Πρετεντέρης, ο κάθε Τράγκας, ο κάθε μεγαλοδημοσιογράφος υπέρ της κατάργησης του ασύλου και του διαχωρισμού των αγωνιζόμενων σε «κουκουλοφόρους» και «ειρηνικούς» διαδηλωτές, έχουν ανάγκη την καθημερινή σιωπή όλων μας.Η θέση μας μαζί με τους εξεγερμένους προκύπτει και από την καθημερινή εκμετάλλευση που βιώνουμε στους χώρους εργασίας. Στη βιομηχανία των ΜΜΕ περισσεύουν όπως παντού οι ελαστικές/επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, η άμισθη/ανασφάλιστη εργασία, η δουλειά με το κομμάτι, οι υπερωρίες και η εργοδοτική αυθαιρεσία. Το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, έχουν επίσης ενταθεί οι απολύσεις και η τρομοκρατία της απόλυσης.Όπως όλοι οι εργαζόμενοι, βιώνουμε κι εμείς το ξεπούλημα και την κοροϊδία των συνδικαλοπατέρων. Η ΕΣΗΕΑ ως θεσμός στρέφεται ενάντια στους αγώνες των εργαζόμενων, είτε αφορούν στην αντίσταση απέναντι στην εργοδοσία, είτε στην επιτακτική ανάγκη για ξεπέρασμα των εσωτερικών διαχωρισμών και του κλαδικού κατακερματισμού, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο συνδικάτο τύπου. Η συντεχνία αυτή, λειτουργώντας άλλωστε ως εργοδοτικό σωματείο, αποτελεί το βασικό στήριγμα των αφεντικών στην προσπάθειά τους να μας διαχωρίσουν από την υπόλοιπη εργατική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τη μη συμμετοχή της στη γενική απεργία της Τετάρτης 10/12.Για όλους αυτούς τους λόγους, μια πρωτοβουλία έμμισθων, μπλοκάκηδων, άνεργων, «μαύρων», άμισθων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτίριο της ΕΣΗΕΑ για να βάλουμε μπροστά όλα αυτά που μας ενώνουν με την αγωνιζόμενη κοινωνία:

-Την αντιπληροφόρηση, σε αντίθεση με την ιδεολογική προπαγάνδα των αφεντικών μας στα ΜΜΕ

-Την άμεση δράση όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ, αυτοοργανωμένα, αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε.

- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ
- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
- ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ
Κάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση ΟΛΩΝ των εργαζομένων στα ΜΜΕ στην κατειλημμένη ΕΣΗΕΑ, Σάββατο 10/1, 20:00
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

Wednesday, December 17, 2008

ΠΟΙΗΜΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ
Η γενική απεργία


Ενα παιδί τρέχει μέσα στις φωτιές.
Η άσφαλτος είναι θάλασσα.
Η φωνή μνήμη και η μνήμη μαχαίρι
που σχίζει τη χάρτινη ησυχία σας.
Ενα παιδί τρέχει μέσα στις φωτιές
να σπάσει την τζαμαρία της Ιστορίας.
Εδώ είναι, εκεί είναι.
Ανοιξη είναι,θέρος είναι,
αέρας είναι και μας παίρνει μαζί του

ΠΟΙΗΜΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ

Ο Μπρεχτ στην Ελλάδα

Είναι τόσο διάσημος που τον καλούν αν και νεκρό
σε reality να σκηνοθετήσει την πραγματικότητα
πριν σπάσουν τις οθόνες πέτρινες λέξεις
που έχουνκληθεί να εκσφενδονίσουν παιδιά του δημοτικού.

Ευτυχώς έτσι γνωστός που είναι στους μεγάλους
θα αντιληφθούν ότι αφού δεν αλλάζουν οι ίδιοι
δεν μένει επομένως παρά να αλλάξουν παιδιά.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ
ΣΤΙΣ 19/12 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Δέκα μέρες συμπληρώθηκαν από την δολοφονία του 15χρονου μαθητή, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό στο κέντρο της Αθήνας. Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, καθημερινά βγαίνουν στον δρόμο και φωνάζουν ότι αυτό το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί εύκολα. Αυτές τις μέρες, το δίκιο βρίσκεται στους δρόμους, στον αγώνα και την εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς. Οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι μετανάστες βγαίνουμε στον δρόμο ενάντια στην δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, ενάντια σε τόσες άλλες που προηγήθηκαν (μετανάστης στην Πέτρου Ράλλη, γυναίκα στην Λευκίμη και άλλες) αλλά και ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί εμάς και τα όνειρα μας καθημερινά: στα σχολεία – εξεταστικά κάτεργα, στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ της Αγοράς, στο παρόν και το μέλλον της ανεργίας ή στην καλύτερη περίπτωση των μισθών πείνας των 600 Ευρώ.
Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε. Για τον Αλέξη, για όλους όσους «έφυγαν», αλλά και για μας που είμαστε εδώ. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και σχολή σε κάθε χώρο δουλειάς. Για να τιμωρηθούν οι ένοχοι, για να ανοίξει ο δρόμος για την κατάκτηση όσων δικαιούμαστε.


Στα πλαίσια αυτά διοργανώνουμε μεγάλη συναυλία:
· ενάντια στην κρατική καταστολή
· αλληλεγγύης στην εξέγερση της νεολαίας
την Παρασκευή 19/12 από τις 15.00 και μετά στα Προπύλαια. Καλούμε όποιον καλλιτέχνη επιθυμεί και βέβαια ερασιτεχνικά σχήματα που θέλουν να συμμετάσχουν να επικοινωνήσουν μαζί μας.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6956161445, 6972779824, 6979672446, 6944740587, 6970463400

Μέχρις στιγμής συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Οι Απροσάρμοστοι, Κωνσταντίνος Βήτα, Φοίβος Δεληβοριάς, Γιώργος Δημητριάδης, Διάφανα Κρίνα, Δραμαμίνη, Στάθης Δρογώσης, Deus X Machina, The Earthbound, Χρήστος Θηβαίος, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Βασιλική Καρακώστα, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Locomondo, Lost Bοdies, Ματωμένα Πέπλα, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Modrec, Οπισθοδρομική Κομπανία, Ζωρζ Πιλαλί, Δημήτρης Πουλικάκος, Σπυριδούλα, Ζακ Στεφάνου, Διονύσης Τσακνής, Μανώλης Φάμελος, Χαΐνηδες, Γιάννης Χαρούλης,




Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων φοιτητικών και σπουδαστικών
συλλόγων Αθήνας
Συντονιστικά Μαθητών
Κατάληψη Νομικής-κέντρο αντιπληροφόρησης και δράσης
Ανοιχτή Συνέλευση μαθητών-φοιτητών-εργαζομένων Πολυτεχνείου

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΔΡΑΣΗ

Σε λίγη ώρα στο Μοναστηράκι, στις 4 το μεσημέρι, σπάσιμο τηλεοράσεων. Συμβολική δράση για τα ψέμματα που μας σερβίρουν, για την προπαγάνδα, για τον ύποπτο ρόλο των μμε, στην υπόθεση της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο, και στην εξέγερση που πυροδότησε η δολοφονία του παιδιού.
Και για ελεύθερη ενημέρωση προτείνουμε:

  • Ελεύθερο ραδιόφωνο για ενημέρωση και επικοινωνία: 98fm 1431am

  • katalipsiasoee.blogspot.com


Σημαντική η είδηση για
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΟΜΑΔΑΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ


Αθήνα , 15 Δεκεμβρίου 2008

Με αφορμή τις μαζικές συλλήψεις και τις κακοποιήσεις που σημειώθηκαν τις τελευταίες μέρες σε βάρος των συλλαμβανόμενων στη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων που ακολούθησαν την δολοφονία του 15χρονου Α.Γρηγορόπουλου, δικηγόροι που συγκεντρωθήκαμε σήμερα στο ΔΣΑ
συγκροτήσαμε Ομάδα Νομικής Βοηθείας με στόχο

- την αποφασιστική παρέμβαση για την αποτροπή αυθαιρεσιών και παραβιάσεων σε βάρος των συλλαμβανόμενων , προσαγόμενων και όσων συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις ,

- την παροχή άμεσης νομικής βοήθειας και συμπαράστασης σε όσους βρεθούν αντιμέτωποι με τους μηχανισμούς καταστολής, για την περιφρούρηση των βασικών δικαιωμάτων τους,

- την ενημέρωση των πολιτών που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα τους, τα μέσα και τις διαδικασίες για την προστασία τους, καθώς και την δημοσιοποίηση περιστατικών βίας σε βάρος διαδηλωτών.

Η Ομάδα θα βρίσκεται συνεχώς στην διάθεση των θιγόμενων και κάθε ενδιαφερόμενου , που μπορούν να απευθύνονται σʼ αυτήν μέσα από τα τηλέφωνα πρώτης βοηθείας:

6977201595
6973335960
6936279907
6976728301
6977483138
6977224722
6948089082

Monday, December 8, 2008

Για τον Αλέξη

Κλείνω τη τηλεόραση, κλείνω τις σελίδες με τις φωτιές, κλείνω τα μάτια. Και σε φαντάζομαι. Και σου γράφω Αλέξη. Γράμμα σε σένα που μέχρι το σάββατο δεν σε ήξερα. Μέχρι τη στιγμή που σε σκότωσαν δεν είχα ακούσει για σένα.
Κι από κείνη την ώρα κάηκε η Αθήνα.
Φαντάζομαι κοράκια πολύχρωμα να ορμάνε πάνω σου. Πράσινα, κόκκινα, μαύρα... Τα λένε δικηγόρους, δημοσιογράφους, πολιτικούς, δεξιούς, αριστερούς, πασόκους, αναρχικούς... Και σαν αόρατο πέπλο πάνω στο άψυχο σώμα σου, η μάνα σου με το μεγαλύτερο πόνο που ποτέ μπορεί να αντέξει άνθρωπος σ' αυτή τη γη -μέχρι και μύθο και θρησκεία τον έκαναν, η Εκάβη, η Παναγία- να σε προστατεύει. Να μη μπορούν να σ' αγγίξουν. Όμορφος και καθαρός, όπως όλα τα παιδιά, να φεύγεις μακριά από τα σκατά, για όπου εσύ θες.

Είναι δύο ξεχωριστά τα θέματα. Που δεν μπαίνουν σε κανένα ζύγι. Η δολοφονία σου είναι το παν. Αλλά ξέρεις, ήταν η αφορμή, να σκεφτούμε, να βγούμε στους δρόμους. Όσοι βγήκαν. Γιατί εκείνο το βράδυ έπρεπε να είναι ένα εκατομμύριο κόσμος στο δρόμο...

Κι όλο θέλω να ρωτήσω, σα να σε βρίσκω εδώ τώρα. Αλέξη τι λες για όλα αυτά που γίνονται? Ξέρεις έμειναν καμιά πενηνταριά οικογένειες χωρίς δουλειά γιατί τα μαγαζιά που δούλευαν κάηκαν... θα μπορούσε να είναι και το δικό σας μέσα...καταστράφηκαν και άλλα, εμπορικά κέντρα, πολυεθνικές και τράπεζες και γέμισε η ψυχή μου χαρά. Λες να είναι κακό αυτό? Το ξέρω ναι, η βία γεννάει βία... Αλλά αυτοί δεν το ξεκίνησαν? εξουσία και κρατική καταστολή αντάμα...Σπουδάζουμε, δεν έχουμε δουλειά. Δουλεύουμε, δεν πληρωνόμαστε. Πληρώνουμε, δεν έχουμε παιδεία και υγεία. Φωνάζουμε, μας κοροιδεύουν. Απαιτούμε, μας χτυπάνε. Οι αξίες? σκύψε, γλείψε, υπόσκαψε, κλέψε για να κερδίσεις αυτά που αναγόρευσαν σήμερα αξία. Λεφτά εύκολα, γρήγορα. Αν είναι και από καταπάτηση δημοσίου συμφέροντος, από διεφθαρμένους, από σκάνδαλα, ακόμη καλύτερα.
Γι' αυτό σου λέω Αλέξη, δεν έχω που να ακουμπήσω, από που να πιαστώ. Να στραφώ μέσα μου για τη λύση, να επιμείνω στη μή βία ή μήπως ήρθε καιρός να μη μείνει τίποτα όρθιο?

Καλό ταξίδι λεβέντη μου...

Tuesday, November 18, 2008

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Το σιωπητήριο ηχεί μετά τη δύση. Τότε αρχίζει το νυχτερινό πρόγραμμα. Όσο ίδιο κι απαράλλαχτο είναι κάθε βράδυ, τόσο καλύτερα για όλους. Το ξαφνικό, η αίσθηση της άδειας αβεβαιότητας φοβίζει. Κι όταν ο άνθρωπος φοβάται, ποιος ξέρει τι μπορεί να κάνει… Την ίδια ώρα η ζωή που άφησαν πίσω τους, συνεχίζεται αμέριμνη. Η ζωή που ξεπέρασε τις προσωπικές τους τραγωδίες. Με μουσικές και τραγούδια, με βρισιές κι αδικίες. Με ελπίδα.
Οι προβολείς φωτίζουν έξω, για ασφάλεια. Λίγη από τη λάμψη τους, θαμπή, απαλογέρνει στα σκουριασμένα σίδερα και τα ψηλά συρματοπλέγματα. Πόσες φορές άραγε θα κοίταξαν αυτά τα σύνορα με τη ζωή; Και πόσες θα ευχήθηκαν πέσουν οι τοίχοι απ’ τη σκουριά; Απεργία μες σε περίφραξη φυλακής πεινασμένων για ζωή που δεν εκδικείται, δεν τιμωρεί, δεν βασανίζει...

Monday, October 27, 2008

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ ΜΕ ΑΓΡΙΟ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ

Σαν να το περίμενε, αλλά να μη το φοβόταν... σα να το πίστευε, αλλά πάλι αστειευόταν με κάτι που δεν το χωρούσε ο νους. Σιγά μη πλακώσουν στο ξύλο δημοσιογράφο... τι στο καλό, μαφία έχουμε? Εδώ, κάτι γλείφτες να... της δημοσιογραφίας, που είναι ανακατεμένοι με όλα τα σκατά της εξουσίας, και δε φοβούνται... Θα φοβηθεί ο Μάκης Νοδάρος που είναι καθαρός κι έντιμος και τον αγαπάει ο κόσμος της Ηλείας, μη του τη πέσουν γι' αυτά που γράφει και τους ξεμπροστιάζει?
Κι όμως... από πέρσι ο Μάκης σταμάτησε να κατεβαίνει στη Ζαχάρω. Δε γούσταρε ρε παιδάκι μου να βλέπει τα μούτρα τους, όλων αυτών των παρατρεχάμενων το νυν δημάρχου Χρονόπουλου Πανταζή, οι οποίοι μάλιστα άφηναν να ακούγονται οι απειλές κατά δημοσιογράφων, κατά του Μάκη πρωτίστως. Διέδιδαν γενικά ότι αυτοί κάνουν κουμάντο και δεν μπορεί πέντε αλήτες να γράφουν αρνητικά για το δήμο.
Να σας πω την αλήθεια, δεν πίστευα τίποτα από αυτές τις απειλές, που είχα ακούσει με τα αυτιά μου κι εγώ. Έλεγα, χέστες, είναι, τι θα κάνουν μωρέ?
Ε, ναι λοιπόν. Χέστες είναι. Γιατί την έπεσαν στο Μάκη, δυο τρεις άγνωστοι νταγλαράδες έξω από το σπίτι του, τον ξυλοκόπησαν και την έκαναν. Εντεταλμένοι, γρήγορα και κρυφά, χωρίς ταυτότητα, χωρίς λόγια, μουλωχτά, ανώνυμα και σκοτεινά. Γιατί τέτοιοι είναι και μόνο έτσι μπορούν να τελειώνουν τις δουλειές τους.
Γελάστηκαν όμως...ο Νοδάρος δεν είναι μόνος του. Είμαστε πολλοί και θα τους πάρει ο διάολος. Κάτσε να δεις τι έρχεται.
***Ελπίζω όλα αυτά να τα ξέρει ήδη ο Βαξεβάνης από το ΜΕΓΚΑ, που είχε κάνει μια πολύ τσουχτερή εκπομπή για τις ενέργειες και τα μελλοντικά σχέδια του ευνοούμενου από τη νυν κυβέρνηση αλλά πασόκου "άρχοντα της πόλης της Ζαχάρως" Πανταζή Χρονόπουλου. Τον αφορά, μιας κι ο καουμπόυ της Sugar Town δεν τον συμπαθεί ιδιαίτερα...


read more: mnodaros.blogspot.com

Saturday, September 20, 2008

ΤΡΥΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Ο τρύγος στην Αττική κοντεύει να τελειώσει. Στα Σπάτα, το Μαρκόπουλο, το Κορωπί, την Παιανία κι όλα τα "χωριά" που αποτελούν τον λεγόμενο αμπελώνα των Μεσογείων, οι ποικιλίες καμπερνέ, μερλό, μαλαγουζιά, μοσχάτο, μαντιλαριά και άλλες τρυγήθηκαν και μόνο το αττικό σαββατιανό μένει στο αμπέλι και περιμένει τη σειρά του. Μες την επόμενη βδομάδα θα μαζευτεί κι αυτό. Νέα κρασιά, φρέσκος μούστος και φιλόξενοι άνθρωποι μας περιμένουν στον τεράστιο αμπελώνα που βρίσκεται τόσο κοντά μας και παράλληλα τόσοι πολλοί αγνοούμε. Όσο για τη σημερινή μέρα, η παροιμία λέει "Του Σεπτέμβρη οι βροχές πολλά καλά μας φέρνουν"...

Thursday, September 4, 2008

ΕΛΒΕΤΙΑ




FRIBOURG, ΕΛΒΕΤΙΑ. φωτο: Tsakiris. Όταν δεν αντέχεις άλλο ελληνικό καλοκαίρι, τη ζέστη, τις φωτιές, τις έντονες μυρωδιές, τις λίγες διακοπές, την άδεια πόλη, τις κοσμικές παραλίες, τα τζιπ στην άμμο, τον ιδρώτα, τη μελαγχολία, τους φίλους να λείπουν και τίποτα να μη δουλεύει... μεταναστεύεις εκεί κι επιστρέφεις στο ωραίο ελληνικό φθινόπωρο... Όνειρα θερινής ημέρας...

Tuesday, September 2, 2008

ΤΣΟΥΧΤΡΑ




Λιμάνι Ναυπλίου, μια μεγάλη μέδουσα, τσούχτρα κοινώς, παίζει στο νερό με το γόνο και το φως... Ευχαριστώ για το πορτραίτο...

Wednesday, August 27, 2008

ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ...

Να λοιπόν, πέρασε ένας χρόνος από τις φωτιές της Ηλείας, της Αρκαδίας, της Εύβοιας. Μνημόσυνο για εβδομήντα νεκρούς. Μια σιωπηρή κραυγή στα ξερά, καμμένα τοπία της Αρτέμιδας, από ένα μικρό σιωπηλό πονεμένο πλήθος. Ούτε ένα αγριολούλουδο κοντά, να το κόψεις, να το αφήσεις εκεί που πρόλαβε να τρέξει η Αθανασία και τα τέσσερα αγγελούδια. Πάλι στο ανθοπωλείo πρέπει να πας. Στη πλάτη τους έστησε όλη την επιχείρηση βοήθειας ο αρχιγκάγκστερ της περιοχής και τα πήρε από κράτος, λαό και επιχειρηματίες. Μέχρι και την κυβέρνηση των Αυστραλών ξεγέλασε, και τους ελληνομερικανούς λεφτάδες. Φτου! βρωμίζω το στόμα μου. Να ζήσουμε να σας θυμόμαστε, όπως λέει ο λαός.

Δείτε το blog του Νοδάρου για περισσότερο ρεπορτάζ:http://mnodaros.blogspot.com/2007/07/blog-post_27.html και για σχόλια στις Τρικλοποδιές http://triklopodies.blogspot.com/

Wednesday, August 20, 2008




Happy Birthday!

Για τα CANADAIR....

Από email ήρθε το παρακάτω και το δημοσιεύω αυτούσιο, εκτός από τις φωτογραφίες που το συνόδευαν:


ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ
Το Σάββατο, 12/7/2008, πηγαίνοντας για μπάνιο, στη Σκύρο, βρέθηκα μπροστά σε μιά εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη, διαπιστώνοντας οτι το σύννεφο στο βάθος δεν ήταν ακριβώς σύννεφο, αλλά πυκνός καπνός.
Ηταν καπνός από μεγάλη φωτιά στο πευκοδάσος που κάλυπτε το βόρειο κομμάτι του μικρού νησιού.
Και ήταν μεγάλη η φωτιά γιατί λίγα λεπτά αργότερα, μόλις βρέθηκα στην αμμουδιά της Καλαμίτσας, είδα τα πυροσβεστικά Canadair CL-415 να κατεβαίνουν στη θάλασσα γι’ανεφοδιασμό, κι’ήταν επτά (από τα 10 που διαθέτουμε!!!).
Αν και είχαν αρχίσει νωρίτερα τις ρίψεις, να μιλήσω μόνο γι’αυτό που είδα:
Με τα μάτια μου, λοιπόν, τα έβλεπα, εξήμισι ώρες, να πηγαινοέρχονται σε κύκλους χτυπώντας το θηρίο που είχε ξυπνήσει απ’το πρωί και κατάτρωγε το δάσος.
Ορμούσαν μέχρι που νύχτωσε, ξανά και ξανά, χωρίς ανάσα, χωρίς φαί, ακατούρητοι, ακούραστοι, χωρίς φόβο, πολεμώντας με τις μικρές τους υδάτινες λόγχες να γκρεμίσουν το θεόρατο καθεδρικό των πύρινων γλωσσών.
Δεν φοβήθηκαν ούτε όταν, κατά τις δύο το μεσημέρι, το τέρας σηκώθηκε όρθιο και ούρλιαξε τόσο δυνατά που ο καπνός του έφτασε στο Σούνιο.
Από κοντά πολέμαγαν και δυό ελικόπτερα, αυτά που είναι σαν τεράστιες ακρίδες, πολύ μικρά όμως στην άνιση μάχη.
Και δεν έφυγαν, παρά μόνο σαν νύχτωσε και δε βλέπανε άλλο.
Και απ’τα χαράματα της Κυριακής ξανάρχισε ο πόλεμος.
Μέχρι που τελικά, νικήσανε.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Οσες ώρες τα έβλεπα, τα Canadair γύριζαν σε κύκλους των οκτώμισι λεπτών (άντε πές εννέα), δηλαδή έκαναν τουλάχιστον 43 ρίψεις το καθένα.
Με 5,5 τόνους νερό περίπου σε κάθε ρίψη κουβάλησαν και έριξαν στη φωτιά τουλάχιστον 236 τόνους νερού το καθένα.
Και συνολικά ρίξανε, όσο τα έβλεπα εγώ, πάνω απο 1655 τόνους νερού.
Οι 43 ρίψεις αντιστοιχούν σε όσες απο/προσγειώσεις κάνει ένα πλήρωμα Boeing 747 σε 6 μήνες, αν δεν κάνω λάθος.
Η μέγιστη ταχύτητα των CL-415 είναι 375 km/h (λίγο πιο γρήγορα από Formula 1), ενώ όταν κάνουν ρίψη, πετούν (?) με 195 km/h (πιο αργά απο την τελική του οικογενειακού μας αυτοκινήτου).
Το κάθε πλήρωμα αποτελείται από δύο άτομα που ανήκουν στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.


ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Είναι πιλότοι, αλλά όχι τέτοιοι πιλότοι

Είναι στην Πολεμική Αεροπορία, αλλά όχι σ’αυτήν την Πολεμική Αεροπορία

Εχουν τελική μεγαλύτερη από Formula 1, αλλά δεν οδηγούν Formula 1.
Και δεν έχει βέβαια, καμία σχέση ο μισθός τους με αυτόν των πιλότων της Formula 1!

Δεν πετούν σε ρομαντικά ηλιοβασιλέματα, πετούν μέσα σε καπνό και φλόγες.
Οι σμαραγδένιες θάλασσες, που κολυμπάμε εμείς που «βλέπουμε» είναι νερό για να σβήσει η φωτιά
Οταν, όταν και άν, τελειώσουν και γυρίσουν στην Ελευσίνα δεν τους περιμένει κανείς.
Δεν απεργούν. Ποτέ!
Δεν επιτρέπεται να είναι ευρύπυγοι, άρα δεν συνδικαλίζονται.
Δεν είναι αρμόδιοι, άρα είναι υπεύθυνοι.
Δεν φορούν φανταχτερές στολές και δεν εμφανίζονται ποτέ σε κανάλια.
Η γειτονιά τους ξέρει μόνο οτι δουλεύουν (!) στην Αεροπορία.
Δεν θα αναφερθεί ποτέ κανείς γι’αυτούς με το μικρό τους όνομα.
Ούτε με το επίθετο, διότι
είναι ανώνυμοι!!!

Νομίζω όμως, οτι θυμάμαι κάποιους αριθμούς:
2049
2044
2054
2053
2050
2052
2051
ΑΦΙΕΡΩΣΗ
Με κατανόηση, στην παγκόσμια κότα, που δήλωσε σε «κανάλι» στην τελευταία φωτιά του Υμηττού «...τ’αεροπλάνα κάνανε μία ώρα νάρθουν...» !!!
Μία, να είναι η ώρα σας, μαντάμ.
Κι εκείνη, στο κρεββάτι!
ΕΥΧΗ
Την έχει κάνει η γιαγιά μου:
«Γειά στα χεράκια σας παλληκάρια μου»
και,
«Να σας χαίρεται η μανούλα σας λεβέντες μου»
Και η γυναίκα σας και τα παιδιά σας κι εμείς
οι κολυμβητές, οι παρατηρητές, οι αμέτοχοι,
οι ευγνώμονες
Υ.Γ. Σαν παρατηρητής, κολυμβητής, αμέτοχος και θλιβερά ανίκανος, έσφιγγα ασυναίσθητα τις γροθιές μου όταν οι πιλότοι πίεζαν (και ίσως με τα ίδια τους τα χέρια τους τραβούσαν) τα CL-415, να σηκωθούν φορτωμένα, βογγώντας από την Καλαμίτσα.
Ο ήχος από τους P&W, που αγωνίζονταν να ισορροπήσουν τα αεροπλανάκια που κλυδωνίζονταν στο δυνατό Βοριά δεν είχε τίποτα το ηρωικό, το φαντασμαγορικό, τέλος πάντων!
Γιαγιά, οι άγγελοι έχουν φτερά;
Εχουν, αγόρι μου.
Γιαγιά, οι άγγελοι έχουν ονόματα;
Εχουν αγόρι μου.
Και πώς τους λένε:
- 2049, 2044, 2054, 2053, 2050, 2052, 2051.

Left.gr - Η αριστερή ματιά στην επικαιρότητα

Left.gr - Η αριστερή ματιά στην επικαιρότητα



“Λίγο Ελλάδα ακόμη”
Κάθε Κυριακή 2.30 – 4.00 το μεσημέρι, η Ντίνα Μπατζιά παρουσιάζει την εκπομπή “Λίγο Ελλάδα ακόμη” στους 105,5 “Στο Κόκκινο”. Όπως δηλώνει και ο τίτλος, η εκπομπή είναι ένα ταξίδι στην Ελλάδα του χτες και του σήμερα, με τη μορφή ενός μουσικού και ταξιδιωτικού ντοκιμαντέρ στο ραδιόφωνο. Ένα οδοιπορικό στο χρόνο και το τόπο, μέσα από τις ιδιαιτερότητές του και στοιχεία ιστορικά, λαογραφικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά. Με τραγούδια και μουσική που κατάγεται, αλλά και παράγεται σήμερα στην περιοχή που αναφέρεται η κάθε εκπομπή.
Από τις 10 Σεπτέμβρη, είμαστε πάλι εδώ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, με καινούρια ταξίδια. Καλή αντάμωση!

Sunday, August 17, 2008

ΛΙΜΝΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ




Η Λίμνη Πλαστήρα από τη θέση Μούχα, μετά τη Καστανιά. Καρδίτσα 2008, Αύγουστος.

ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΜΠΟΣ

Ο αχανής, καυτός θεσσαλικός κάμπος. Τα στάρια θερισμένα, το βαμβάκι λουλουδιασμένο, το νερό λίγο. Στέρεψαν τα ποτάμια, ο Πηνειός κινδυνεύει, οι γεωτρήσεις δε βγάζουν στάλα νερό. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να σταματήσουν οι υδροβόρες καλλιέργειες όπως το μπαμπάκι και το καλαμπόκι;

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ ΑΗ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ


Το διήμερο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στον Άγιο Γεώργιο (δήμος Μητρόπολης Καρδίτσας) έγινε μες το δάσος, κάτω από τις καστανιές, στο ξωκκλήσι της Παναγίας. Πέντε χιλιόμετρα χωματόδρομος πάνω από το σημερινό χωριό, στη θέση που κάποτε ήταν το παλιό χωριό του Άη Γιώργη. Διανυκτέρευση στο δάσος, γεννήτριες για το ρεύμα, ψητά στη σούβλα και καζάνια με γίδα και πλιγούρι για όλους, εσπερινός και λειτουργία ανήμερα, η κάθε οικογένεια στη δική της καστανιά, φιλοξενία, χορός και τραγούδι, ωραίο έθιμο.

Saturday, August 9, 2008

DRESDEN



ΔΡΕΣΔΗ
ΣΑΞΟΝΙΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ανατολικά της Γερμανίας, στην κοιλάδα του ποταμού Έλβα, βρίσκεται μια πανέμορφη κι ιστορική πόλη που η Ουνέσκο κήρυξε μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η πρωτεύουσα της Σαξονίας, η δοκιμασμένη σκληρά από το βομβαρδισμό των συμμάχων στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δρέσδη. Η “Βενετία” ή “Φλωρεντία” του βορρά, για πολλούς. Μια πόλη, όχι πολύ μεγάλη, αναγεννημένη, σύγχρονη αλλά και με μία ατμόσφαιρα που έρχεται από τα παλιά. Με δική της αρχιτεκτονική “σχολή” σε κτίρια δημόσια και ιδιωτικές κατοικίες, με ρομαντικές γέφυρες κι εντυπωσιακά παλάτια, με χρώματα μπαρόκ, μεσαιωνικά, σοσιαλιστικά αλλά και μοντέρνα.

Οι περισσότεροι επισκέπτες συνδυάζουν την Δρέσδη με ένα ταξίδι στο Βερολίνο. Τα τελευταία χρόνια, τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία έχουν εντάξει την πόλη σαν πρόσθετο δώρο, κι όλη την κοιλάδα του Έλβα, σε τουριστικά πακέτα Βερολίνο – Πότσδαμ – Δρέσδη. Είναι αλήθεια μια πόλη γοητευτική, αρκετά διαφορετική από άλλες κεντρο- ευρωπαϊκές, πιο νότια, πιο γήινη, που σε πολλά σημεία του λεγόμενου ιστορικού κέντρου μοιάζει με υπαίθριο μουσείο. Με μόλις μισό εκατομμύριο πληθυσμό και τέτοια απλωσιά, περπατάς σε μια ανθρώπινη πόλη.
Η πρωτεύουσα του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας, τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του αποκαλούμενου σαξονικού τριγώνου –Δρέσδη, Λειψία, Κένμιτς- έχει μια μακρόχρονη ιστορία.
Όλη αυτή η ιστορία της Δρέσδης, αντανακλά πάνω της. Δεν είναι τυχαία πόλη. Κτίρια, σπίτια, γειτονιές, άνθρωποι, γέφυρες, μαρτυρούν το παρελθόν της σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Βασιλιάδες, τέχνη, πλούτος, πόλεμοι, βομβαρδισμοί, καταστροφή, οικοδόμηση απ’ την αρχή, κομμουνιστικό καθεστώς, επανένωση, αναδημιουργία: οχτακόσια χρόνια πόλη. Τα συμπλήρωσε το 2006.
Μόλις το 2005 ανοικοδομήθηκε από τα ερείπια, η περίφημη Frauenkirche, η εκκλησία της Παναγίας, ένα αριστοτεχνικό μπαρόκ πέτρινο κτίσμα με θόλο σε σχήμα καμπάνας που λειτούργησε σαν σύμβολο της καταστροφής του πολέμου. “Σ’ αυτή τη σημαδεμένη πόλη, που υπάρχουν ακόμη τρύπες στη θέση παλιών σπιτιών, με την αναγέννηση της εκκλησίας της Παναγίας, είναι σα να κλείνουν και κάποιες πληγές”, σκέφτεται φωναχτά κάποιος δίπλα μου. Το μουσείο Zwinger, η όπερα, το παλάτι, το πέτρινο μπαλκόνι του Έλβα, τα εστιατόρια – μπυραρίες σε μεσαιωνικά κτίσματα. Κάτι από την παλιά αίγλη, και κάτι ανθρώπινο από τις εναλλασσόμενες ιστορικές περιόδους: βλέπεις ίσως μια από τις ωραιότερες πόλεις της Ευρώπης.



Η Δρέσδη ήταν η έδρα και κύρια βασιλική κατοικία για τους βασιλιάδες της Σαξονίας από τον 12ο αιώνα, η ιστορία όμως της περιοχής ξεκινά από τη νεολιθική εποχή. Αν και πρόκειται για νεώτερη πόλη σλαβικής προέλευσης, στην περιοχή ήταν εγκατεστημένες φυλές κατά τη Νεολιθική περίοδο του πολιτισμού της γραμμικής αγγειοπλαστικής. Η ίδρυση κι ανάπτυξη της Δρέσδης ήρθε με την επέκταση προς ανατολάς των γερμανικών λαών που έβγαζαν στα κοντινά βουνά μετάλλευμα, αλλά και με την ίδρυση του μαγραβάτου (ηγεμονίας) του Μέισεν. Αργότερα, η Δρέσδη εξελίχθηκε σε πρωτεύουσα της Σαξονίας.
Στα τέλη του 12ου αιώνα, ένας σλαβικός εποικισμός αποκαλούμενοι Drezdany –αλλούβιοι (λατινική λέξη σημ. χώμα, βούρκος, ιζήματα από το ποτάμι) κάτοικοι του δάσους- είχαν αναπτυχθεί στη νότια όχθη. Και μια άλλη εγκατάσταση υπήρξε στη βόρεια όχθη, με ασαφές σλαβικό όνομα, γνωστή σαν αρχαίοι δρέσδιοι, που επαληθεύτηκε αργότερα, το 1350, ως Altendressen. Ο Ντίτριχ, ηγεμόνας του Μέισεν, επέλεξε την Δρέσδη ως προσωρινή κατοικία του το 1206, αποκαλώντας τη θέση Civitas Dresdene. Μετά το 1270 η Δρέσδη έγινε πρωτεύουσα της ηγεμονίας. Αποκαταστάθηκε από την βασιλική δυναστεία των Βετίνων το 1319 και από το 1485 ήταν η βάση των δουκών της Σαξονίας, όπως επίσης και των πριγκίπων εκλεκτόρων από το 1547.
Την εποχή του κυβερνήτη της Σαξονίας Φρειδερίκου Αυγούστου, γνωστού σαν Αύγουστος ο Ισχυρός, 1670 – 1733, πολλοί από τους καλύτερους μουσικούς, αρχιτέκτονες και ζωγράφους της Ευρώπης έζησαν και δημιούργησαν στη Δρέσδη. Τότε η πόλη κατείχε τα πρωτεία στην τεχνολογία και την τέχνη. Στον επταετή πόλεμο (1756-1763) μεταξύ άγγλων και γάλλων, όπως όλη η Ευρώπη, και η Δρέσδη υπέστη καταστροφές. Εξακολουθούσε μέχρι το 1918 να είναι η πρωτεύουσα της Σαξονίας, η οποία έγινε τμήμα της γερμανικής αυτοκρατορίας το 1871. Στους ναπολεόντειους πολέμους ήταν βάση επιχειρήσεων, ενώ το 1849 ήταν το κέντρο των γερμανικών επαναστάσεων της γνωστής Εξέγερσης του Μάη εναντίον της μοναρχίας, όταν και πάλι η ιστορική πόλη δοκιμάστηκε.
Τον 19ο αιώνα η Δρέσδη ήταν σημαντικό κέντρο οικονομίας: αυτοκινητοβιομηχανία, επεξεργασία τροφίμων, κατασκευή ιατρικού εξοπλισμού και τράπεζες. Αρχές του 20ου αιώνα ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα εργοστάσια τσιγάρων και φωτογραφικών μηχανών. Από το 1918 ως το 1934 υπήρξε πρωτεύουσα της πρώτης ελεύθερης πολιτείας της Σαξονίας. Κέντρο της ευρωπαϊκής μοντέρνας τέχνης μέχρι το 1933. Αλλά και κέντρο της στρατιωτικής βιομηχανίας τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Αυτό είναι που της στοίχισε…Η Δρέσδη της κουλτούρας, η παλιά, όμορφη, πλούσια πόλη, άλλαξε σε μια μέρα. Μετά τον βομβαρδισμό της.
Όταν τα συμμαχικά αεροπλάνα βομβάρδισαν στα μέσα Φεβρουαρίου 1945 τη Δρέσδη και ισοπέδωσαν το ιστορικό κέντρο, ένα πραγματικό μνημείο του ευρωπαϊκού πολιτισμού χάθηκε, μαζί με τις ζωές πάνω από 35000 ανθρώπων. Ο λόγος του βομβαρδισμού ήταν πως η πόλη αποτελούσε σημαντικό επικοινωνιακό και συγκοινωνιακό κέντρο για τις ναζιστικές δυνάμεις που πρόβαλλαν αντίσταση στο σοβιετικό στρατό που προέλαυνε στο ανατολικό τμήμα της Γερμανίας. Η Δρέσδη, μετά από αυτό, απέκτησε τη σημειολογία για τα εγκλήματα πολέμου των συμμάχων κι ακόμη ερίζουν επιστήμονες, ιστορικοί κλπ για το αν ήταν απαραίτητο το χτύπημα αυτό για να τελειώσει ο πόλεμος και να ησυχάσει η αιματοκυλισμένη από τον Χίτλερ Ευρώπη.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο, η Δρέσδη έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο στην σοσιαλιστική πλέον, Ανατολική Γερμανία, με μεγάλη ερευνητική υποδομή. Πολλά σπουδαία ιστορικά κτίσματα ξανακτίστηκαν, αν και μεγάλες περιοχές οικοδομήθηκαν κατά το λεγόμενο σοσιαλιστικό σύγχρονο στυλ, απέχοντας από την ατμόσφαιρα της παλιάς γερμανικής μπουρζουαζίας.
Το 1989, στις 3 Οκτωβρίου, ένα κομβόι τρένων με ανατολικογερμανούς πρόσφυγες από την Πράγα πέρασε από τη Δρέσδη με κατεύθυνση τη δυτική Γερμανία. Ακτιβιστές ντόπιοι και κάτοικοι ενώθηκαν σε ένα κίνημα ανυπακοής που εξαπλώθηκε στην ανατολική Γερμανία.
Η ιστορία από δω και πέρα είναι λίγο πολύ γνωστή. Το τείχος του Βερολίνου έπεσε το 1989 κι ένα χρόνο μετά επιτεύχθηκε η επανένωση της Γερμανίας. Το γερμανικό κοινοβούλιο επέστρεψε από τη Βόννη στο Βερολίνο. Κι η Δρέσδη, τρεις ώρες μακριά από το Βερολίνο, μέσα από μια πορεία δραματικών αλλαγών σε όλη τη δεκαετία του 1990, άρχισε να παίρνει τα πάνω της. Με τα όποια προβλήματα. Όπως, μια μειοψηφία ανεγκέφαλων ακροδεξιών νοσταλγών των ναζί που εμφανίζονται στην τελετή για τον βομβαρδισμό που γίνεται κάθε χρόνο στις 13 Φεβρουαρίου. Αυτοί βέβαια δεν μπορούν να χαρακτηρίσουν μια πόλη σαν τη Δρέσδη που κοιτάει μπροστά.
Δεν υπάρχει καλύτερη βόλτα από αυτή σε μια τόσο ευρύχωρη πόλη. Στη Δρέσδη, που μπορεί να καυχιέται πως είναι μία από τις πιο πράσινες πόλεις στην Ευρώπη, με το 63% της μες σε δάση, πάρκα και κοιλάδες, προστατευμένες περιοχές, 110 μνημεία της φύσης, πεζόδρομοι, πλατείες και δίπλα στον Έλβα λιβάδια 20 χιλιομέτρων, όσο ο ποταμός διασχίζει την πόλη.
Υπάρχουν γειτονιές που έχουν ακόμη το χρώμα παλιού χωριού και συνοικίες που διατηρούνται τελείως αγροτικές. Άλλες αστικές περιοχές είναι τα ιστορικά περίχωρα του 18ου ου αιώνα κι άλλες προάστια με διάσπαρτες κατοικίες. Οι βίλες της Δρέσδης με χαρακτηριστικά ρομαντικά, μακριά από τον αυστηρό κλασικισμό της βόρειας Ευρώπης, από ευφάνταστους αρχιτέκτονες που δημιουργούν τη “σχολή της Δρέσδης” η οποία θα επηρεάσει την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής μονοκατοικιών. Υπάρχουν τα τσιμεντένια μπλοκ των σοσιαλιστικών πολυκατοικιών, αλλά και τα αυθεντικά τμήματα της πόλης στην Παλιά (Altstadt) και στη Νέα Πόλη (Neustadt), όπου η αποκατάσταση των κατεστραμμένων από τους βομβαρδισμούς ιστορικών κτισμάτων έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Οι περισσότεροι επισκέπτες από δω αρχίζουν. Και χάρη σε αυτή την αρχιτεκτονική αναγέννηση, η Ουνέσκο κήρυξε τη Δρέσδη και το τμήμα της στην κοιλάδα του ποταμού Έλβα παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Αν το πολύ μπαρόκ σε μικρές πόλεις με στενούς δρόμους φαίνεται κουραστικό σε έναν μεσόγειο, στη Δρέσδη κερδίζει το μάτι και την όρεξη για περπάτημα, αφού υπάρχει μεγάλη ανοιχτωσιά. Από το πάρκο Bruhlsche Terrasse με θέα προς τον Έλβα και την Όπερα Semper, μέχρι το συγκρότημα Zwinger και τον Τοίχο των Διαδόχων, είναι αρκετή, αλλά όμορφη διαδρομή. Να μη δεις και την όπερα από μέσα; Η Δρέσδη είναι γεμάτη μουσική. Μια παράδοση που έρχεται από τον 19ο αιώνα, όταν ήταν μουσική μητρόπολη. Μπάντες και χορωδίες παίζουν παντού στη πόλη, κόσμος πηγαίνει στα κονσέρτα της Όπερας, μουσικές τζαζ, κλασσική, έθνικ βγαίνουν από τα παμπ. Κι έπειτα να μη μπεις στο μνημειακό κτίριο Zwinger; Να μην περπατήσεις στους κήπους που περιβάλλουν το πλήρως αναστηλωμένο παλάτι; Να απολαύσεις και τη Μαντόνα Σιστίνα του Ραφαήλ κι άλλα σπουδαία έργα που φιλοξενεί η γκαλερί; Να χαζέψεις τα 24000 πορσελάνινα πλακάκια που απεικονίζουν την πομπή Σαξόνων ηγεμόνων στον περίφημο Τοίχο των Διαδόχων που φτάνει τα 102 μέτρα;
Σε δυο μέρες με τα πόδια ή με τα πολύ άμεσα μεταφορικά μέσα, την παλιά πόλη την έχεις γυρίσει. Τα βράδια στις παμπ, στα παραδοσιακά εστιατόρια με τις τεράστιες μερίδες, στην όπερα ή στην οπερέτα, βλέπεις το ρυθμό της πόλης. Λίγος χρόνος ακόμη για τα περίχωρα, αξίζει η Δρέσδη για τις διαφορετικές εικόνες της. Λίγο ακόμη στις όχθες του Έλβα, εκεί που το βλέμμα αντικρίζει το συνδυασμό φύσης κι ανθρώπινης παρέμβασης. Που γίνεται όλο και πιο σπάνιο…





.

Friday, August 8, 2008

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ
Η ΟΙΤΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ «ΓΚΙΩΝΑ»

Για όλους εμάς η Οίτη είναι το βουνό των λουλουδιών με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, το βουνό με τα πλούσια νερά, με τα περισσότερα και ομορφότερα φαράγγια της Ελλάδας, τις ιαματικές πηγές, το αγριοκάτσικο της Οίτης, το βουνό του μυθικού Ηρακλή και της Εθνικής μας Αντίστασης. Είναι το βουνό που ο καθένας μπορεί να το απολαύσει, ακόμα και με μονοήμερες εκδρομές, στις δεκάδες πεζοπορικές του διαδρομές, σε μια απόσταση δύο ωρών από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δίπλα στην Εθνική Οδό και την σιδηροδρομική γραμμή. Είκοσι δύο χωριά είναι απλωμένα στα ριζά του βουνού, χωριά που ανήκουν στους δύο νομούς, Φθιώτιδας και Φωκίδας, σε πέντε δήμους και σε μια κοινότητα. Από το Μαυρολιθάρι και την Παύλιανη, μέχρι την Υπάτη και τα Λουτρά, τις Κομποτάδες και το Κουμαρίτσι, την Καστανιά, το Νεοχώρι και την Ανατολή. Όλα ξακουστά χωριά, που σήμερα, μετά τη λαίλαπα της εσωτερικής μετανάστευσης και της γήρανσης του πληθυσμού, παλεύουν και αγωνιούν για το μέλλον, προσπαθούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επιστροφής των νέων μέσα από ήπιες οικοτουριστικές κυρίως επενδύσεις, μια και οι αποστάσεις από τα κέντρα εδώ είναι πραγματικά μικρές, και πολλές φορές ασήμαντες.
Τον τελευταίο καιρό όμως μεταλλευτική εταιρεία προσπαθεί να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Οίτη, σε δάση και δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό, σε προστατευόμενες περιοχές από το ΝΑΤURA 2000 και Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την προστασία των πτηνών, αλλά και κοντά σε χωριά και αρχαιολογικούς χώρους. Σχεδιάζονται άμεσα δύο νέες θέσεις εξόρυξης βωξίτη δίπλα στο χωριό Κουμαρίτσι. Σχεδιάζεται επέκταση των δραστηριοτήτων της στις θέσεις “Ψωμούλα”, στο όμορφο οροπέδιο της Λούκας, και “Κοκκινόβραχος” και μάλιστα μέσα στα όρια του Εθνικού Δρυμού. Επίσης σχεδιάζονται γεωτρήσεις για έρευνα με προοπτική την εξόρυξη σε 296 σημεία, σε όλο το Β - ΒΑ τμήμα του βουνού.Αν αυτά τα σχέδια προχωρήσουν, η Οίτη διατρέχει σοβαρούς κινδύνους εκτεταμένων μη αναστρέψιμων καταστροφών, με αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, στο περιβάλλον, την υγεία, την ίδια τη ζωή των κατοίκων της περιοχής, του μέλλοντος της νέας γενιάς. Με τη μετατροπή της περιοχής σε μεταλλευτική, εκατοντάδες επαγγελματίες και εργαζόμενοι στο τουρισμό, στον επισιτισμό, στις οικοδομές, στο εμπόριο, αλλά και αγρότες και κτηνοτρόφοι θα αντιμετωπίσουν το φάσμα της ανεργίας, ενώ θα πληγούν σοβαρά και οι συνταξιούχοι αγρότες.Σήμερα που οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις κλιματικές αλλαγές και όλες οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις διακηρύσσουν την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, είναι χρέος ΟΛΩΝ να προστατεύσουμε μία από τις σημαντικότερες περιοχές απείρου φυσικού κάλλους της χώρας μας.
Petition:
Οι εποχές που η εγκατάσταση μεταλλείων γινόταν για λόγους “δημοσίου συμφέροντος” και η μεταλλευτική εταιρεία δέσμευε την περιοχή, και μαζί δέσμευε τις τύχες των κατοίκων της, πέρασαν ανεπιστρεπτί.Δεν μπορούμε να μείνουμε θεατές στο επιχειρούμενο έγκλημα.Ζητάμε από την κυβέρνηση, τα αρμόδια Υπουργεία και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας να μην εγκρίνουν την άδεια στην εταιρεία και να απορρίψουν τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για επέκταση των δραστηριοτήτων της στο βουνό. Καλούμε όλους τους φορείς, όλους τους πολίτες, να αντιταχθούν με όποιο τρόπο θεωρούν πιο πρόσφορο, ώστε να ματαιωθούν αυτά τα σχέδια και να προστατευτεί η Οίτη.
ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΗΠΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ