1.4.2012: Η Νεκταρία "ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ" (105,5 FM)

Αύριο Πρωταπριλιά,  Κυριακή, από τις 2.30 μέχρι τις 4.30 το μεσημέρι, η Νεκταρία Καραντζή θα βρίσκεται στο στούντιο του ΚΟΚΚΙΝΟΥ , στην εκπομπή "Λίγο Ελλάδα ακόμη" της Ντίνας Μπατζιά. 

Μία συζήτηση αφιερωμένη στην ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ και την ΠΑΡΑΔΟΣΗ, όπου θα ακουστούν, μεταξύ άλλων, και κομμάτια από τον νέο δίσκο της Νεκταρίας που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό με τίτλο "Της ερημιάς το Αηδονί", με παραδοσιακά τραγούδια διασκευασμένα από τον Βασίλη Καζούλλη και την ερμηνευτική συμμετοχή του Χρόνη Αηδονίδη και του Βασίλη Καζούλλη.
Θα παρουσιαστεί επίσης το πρόγραμμα των συναυλιών της Νεκταρίας Καραντζή, κατά την περίοδο της Σαρακοστής, αλλά και το έργο του νεοσυσταθέντος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΨΑΛΤΡΙΩΝ, επίτιμος πρόεδρος του οποίου είναι η Νεκταρία.

Η Νεκταρία Καραντζή είναι μια ερμηνεύτρια της σύγχρονης γενιάς, που έχει όμως ήδη μία μακρά θητεία στον χώρο της βυζαντινής και της δημοτικής μουσικής παράδοσης. Ο κόσμος της Βυζαντινής Μουσικής την γνώρισε, ήδη από παιδί, κυρίως μέσω ηχογραφήσεων με τον Γέροντα Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη, ενώ στον κόσμο της Παράδοσης τη μύησε, τη σύστησε και την ανέδειξε ο κορυφαίος δάσκαλος και ερμηνευτής της παράδοσης, Χρόνης Αηδονίδης, στον οποίο μαθητεύει από το 2003 και αποτελεί μόνιμη συνεργάτιδά του τα τελευταία χρόνια, σε συναυλίες και δισκογραφία. Είναι Νομικός, με ειδίκευση σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, με μεταπτυχιακά στο Ποινικό και στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο, υποψήφια διδάκτωρ Νομικής και διπλωματούχος βυζαντινής μουσικής. Η φωνή της, ευαίσθητη και αέρινη, κινείται στους δρόμους της παράδοσης, δημοτικής και βυζαντινής, εκεί που "ακουμπά" η ψυχή της. Αποτελεί σήμερα μοναδική περίπτωση γυναίκας ψάλτριας στην Ελλάδα, με επίσημη δισκογραφία βυζαντινής μουσικής από τα 14 χρόνια της, με ενεργό θητεία στο αναλόγιο εκκλησιών, ως ιεροψάλτρια, από τα 9 χρόνια της έως σήμερα και με καλλιτεχνικές ζωντανές εμφανίσεις που συνδυάζουν τους βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους με τα παραδοσιακά τραγούδια. Είναι επίτιμη Πρόεδρος του "Πανελληνίου Συνδέσμου Ψαλτριών" και έχει τιμηθεί από τον κύκλο των ιεροψαλτών, μέσω του περιοδικού «το Ψαλτήρι», από την Ελληνική Μουσικολογική Εταιρία - Ιστιτούτο Μελέτης της Βυζαντινής και Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής, για την προσφορά της στη Βυζαντινή Μουσική

Κυριακή 18 Μαρτίου αφιέρωμα στο Κλέφτικο Τραγούδι

Στην εκπομπή "Λίγο Ελλάδα Ακόμη" από το ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5, από τις 2.30 -4.30 το μεσημέρι, με καλεσμένο τον ερευνητή ιστορικό - ανθρωπολόγο Γιάννη Καραχρήστο, συζητάμε για το διακριτό αυτό είδος δημοτικού τραγουδιού, δημιούργημα του καταπιεσμένου από την τουρκοκρατία λαού, μετά τον 16ο αιώνα, όταν αρχίζει το "αρματολίκι", η έντονη επαναστατική δράση των Ελλήνων κλεφτών και αρματολών.
Τραγούδια για τα οποία ο  Κ. Mendelsohn Bartholdy έγραψε:
 "Πλην της αρχαίας απλότητος και λιτότητος
παρατηρούμεν και ακραιφνές νεωτερικόν πάθος
και σθένος ακαταδάμαστον εις τα δημοτικά τραγούδια,
οπού η γλώσσα είναι έμπλεως ορμής
προς απόσεισιν του ξενικού ζυγού και
αδιαλλάκτου μίσους προς τους απίστους μουσουλμάνους.
Τα κλέφτικα τραγούδια νομίζεις πως είναι χείμαρροι αφρισμένοι,
εκρέοντες όχι από ανθρώπινα χείλη, αλλ’ από
τους βράχους της Οίτης και του Ολύμπου".

ΠΑΛΛΑ(Σ)ικό προσκήνυμα άνευ ουσίας με πρωταγωνιστές?

Είναι που το μικρόβιο της περιέργειας, προσωπικής κι επαγγελματικής, με ωθεί, όταν και όσο μπορώ να μη χάνω event και παράσταση και δράσεις διάφορες.
Έτσι βρέθηκα χτες βράδυ στο ΠΑΛΛΑΣ, έναν άλλου τύπου ναό του κέρδους, πιο σικ και ποιοτικό, όχι μπουζούκια βρε αδερφέ, όπου εκατοντάδες στριμωγμένοι άνθρωποι είχαν πάει να δουν την Χάρις Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη σε μια παράσταση που την είπαν "Μπλε βελούδο" (από που προέκυψε αυτό, τι να πω; τόσο μακριά που ήμασταν και μπλε βελούδο να ήταν οι κουρτίνες όπως στην αφίσα, ούτε που φαίνονταν)
Αλλά ας μην αρχίζουμε με γκρίνιες. Πρώτα τα θετικά.
RESPECT απόλυτα στην Ελευθερία Ντεκώ που έκανε τα φώτα και στους Γιώργο Γαβαλά και Γιάννη Μουρίκη που έκαναν τα σκηνικά. Η συνεργασία τους δημιούργησε περιβάλλοντα μες το χώρο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ, μοντέρνα, χαοτικά, μίνιμαλ, μεγαλοπρεπή μες την απλότητά τους, αφήνοντας σταθερές ερμηνεύτριες και ορχήστρα στα ιριδίζοντα λευκά. Μάθημα αισθητικής για ελληνική παράσταση σε κλειστό χώρο.
Κατά τα άλλα:
σκηνοθεσία και καλλιτεχνική επιμέλλεια δεν είδα.
 Ο ήχος είχε πρόβλημα στον εξώστη, και πιθανόν φταίει ο χώρος.
Η αφίσα κλισέ και εξοργιστική η απουσία των ονομάτων των μουσικών.
Απαράδεκτη και η παρουσίαση των μουσικών που έγινε λίγο πριν το τέλος
Το πρόγραμμα χωρίς εκπλήξεις, αν και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό όταν οι δύο τραγουδίστριες είχαν 30 χρόνια να συναντηθούν στη σκηνή. Από εποχές Μάνου Λοίζου.

Η Δήμητρα Γαλάνη δυνατότερη, πιο λυρική, πιο ερμηνευτρια από την αδυναμία μου Χαρούλα. Κορυφαία στιγμή το "Δικαίωμα"  και το "Δυο μέρες μόνο". Και στο "Δι' Ευχών" που το είπαν μαζί, καλύτερη η Δήμητρα.
Αλλά βλέπετε, η Χαρούλα έγινε Χάρις Αλεξίου και κάπου εκέι άλλαξαν τα πράγματα. Το κορίτσι που τραγουδούσε λες μέσα από τη γη, μια φωνή που έβγαινε πιο χαμηλά κι από το στομάχι της, κάτι έπαθε τα τελευταία χρόνια. Όπως και χτες βράδυ, η φωνή δεν έβγαινε ολόκληρη, έκοβε λέξεις, θεατρικοποιούσε την ερμηνεία της, κάτι που δεν ταίριαζε ούτε στο τι είναι η ίδια, ούτε στα εξαιρετικά τραγούδια που έλεγε, όπως το "Φεύγω" και το "έχει πανσέληνο απόψε".
 Κι όταν πάλι φαινόταν έτοιμη να ερμηνεύσει όπως στο "Οι φίλοι μου" ή στο "Ανάβω τα τσιγάρα", άλλαζε η φωνή κι έδινε σκυλάδικο ηχόχρωμα στο τραγούδι. Γιατί? Μόνο και μόνο επειδή ήταν ζειμπέκικο? Με στεναχώρησε η Χαρούλα μας και το μόνο που της ζητάμε είναι, αφού τα έχει κάνει όλα, τα έχει δοκιμάσει όλα καλλιτεχνικά, είναι χορτασμένη όπως συνηθίζει να λέει, μπορεί για το χατήρι μας να ξανακατέβει σε μας και να γίνει και πάλι η Χαρούλα?

Οι ζευγάδες φεύγουν κυρά Δόμνα, η σπορά μένει

     ΩΔΗ ΣΤΗ ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ

   Η φωνή της είχε πότε το χρώμα της Ανατολής, και πότε του άδεντρου βουνού. Ώχρα και θρυμματισμένο καφετί. Σα να σεργιανούσε πάντα.
        "Είμαι ξενάκι. Τη βλέπεις τη θωριά μου. Προσπαθώντας για λίγο γαλανό, απ' το ταξίδι μου το πρώτο, έφερα μαζί τη σκόνη και τη νοικοκυροσύνη, τα' σμιξα με τ' απάτητα και του λαού μου τη λαλιά. Δες με! Πόσος κόπος, πόσος πόνος, ατέλιωτο σεργιάνι απ' τα μικράτα μου, να βάλω χίλιες φωνές και δυο χιλιάδες ήθη και του κόσμου τα ανείπωτα, στη σειρά, στη καρδιά. Γυναίκες στα παράλια, βοτάνια και ορμή ορεινή, καυμοί θαλασσινοί, του κάμπου βάσανα. Δεν είμαι μόνο μία συλλέκτρια. Οι καταγραφές μου εμεπιρία. Οι εμπειρίες χαρά. Κι οι άνθρωποι αγάπη.  Η ζωή μου όλη ένα αέναο ταξίδι."
      Είμαι δυο βήματα μακριά της κι ακόμη παραμιλώ τις σκέψεις μου. δεν χρειάζεται να ρωτάς. Εκείνη επίμονη, ταγμένη, παντού, έκανε το μεράκι της δικό μας. Επανέφερε μνήμες χαμένες πίσω. Πλούτος αυθεντικός, τέχνη ανεπιτήδευτη. Μας έβγαλε από την άβυσσο της ενοχής για το δικό μας τραγούδι. Δημοτικό τραγούδι είμαστε εμείς, τα παιδιά των ανώνυμων, τα παιδιά των λαών. Και μόνο γι' αυτό σ' ευχαριστώ κυρά Δόμνα.
Καλό υπόλοιπο σεργιάνι!

Ήμασταν κι εμείς σήμερα εκεί, στο Ελληνικό...

...μαζί με εκατοντάδες πολίτες, ανήσυχους για το τι μπορεί να συμβεί στο χώρο του πρώην αεροδρομίου, ερήμην τους, να μην παραδώσουν τη γη που τόσο ανάγκη έχει το λεκανοπέδιο κι οκόσμος του για ανάσα, στα χέρια εργολάβων που στο βωμό του κέρδους δεν θα αφήσουν σπιθαμή άχτιστη.
Οικογένειες με παιδιά, κινηματικοί, ευαίσθητοι άνθρωποι, όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του δήμου Αργυρούπολης - Ελληνικού και της Πρωτοβουλίας για έναν Αυτοδιαχειριζ'ομενο Αγρό στο Ελληνικό, για το φύτεμα εκατοντα΄δων ελαιόδεντρων, για τη δημιουργία ενός νέου ελαιώνα. Με σύμμαχο μια υπέροχη, ηλιόλουστη μέρα.

Η δημιουργία του ελαιώνα εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο ενεργειών αντίστασης στο ξεπούλημα του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά και υπέρ της δημιουργίας του μητροπολιτικού πάρκου και πραγματοποιείται τη στιγμή που Κυβέρνηση και Τρόικα προωθούν με συνοπτικές διαδικασίες την εκποίησή του.

Η φωογραφική ομάδα των σεμιναρίων EcophotoWorkshop, ήμασταν εκεί. Φυτέψαμε τη δική μας ελιά, φωτογραφίσαμε, συζητήσαμε, επικοινωνήσαμε με τον υπόλοιπο κόσμο, συμφωνώντας πως Ο αγώνας για το Ελληνικό είναι αγώνας για τη ζωή, αγώνας για τις μελλοντικές γενιές, αγώνας για την αξιοπρέπεια.

O τρομπετίστας Παντελής Στόικος αύριο Κυριακή 26/2 στο ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

http://www.youtube.com/watch?v=182ruvVtwvc

Με αφορμή το νέο του δίσκο  "Αυθεντικά", σε μια δίωρη κουβέντα με πολύ μουσική, 2.30-4.30 το μεσημέρι, στην εκπομπή ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ
http://www.myspace.com/pantelisstoikos

Νέα σεμινάρια Photoshop

Παράλληλα με τις φωτογραφικές συναντήσεις μας στο Αrt Garage η EcoPhotoWorkshop διοργανώνει σεμινάρια με θέμα "Βασικές λειτουργίες photoshop και γνωριμία με το lightroom". Εισηγητές ο Νίκος Γιαννόπουλος και η Αμαλία Πορλίγκη.
Tα σεμινάρια, τα οποία αρχίζουν την Τρίτη 6 Μαρτίου,  περιλαμβάνουν:

• γνωριμία με το περιβάλλον του photoshop

• διαχείρισή αρχείων

• τροποποίηση της επιφάνειας εργασίας

• εργαλεία

• λειτουργίες χρωματικής ενίσχυσης

• μεγέθη αρχείων και ανάλυση εικόνας(image size and resolutions)

• ρετούς και διορθώσεις

• layers/μάσκες

• τύποι αρχείων

• γνωριμια με το lightroom

• εισαγωγή σε εξειδικευμένες τεχνικές για φωτογράφους

Τα σεμινάρια θα γίνονται κάθε Τρίτη 6-9 το βράδυ στο Αrt Garage, Σολωμού 13, Εξάρχεια.
 Κόστος συμμετοχής 5 euro η συνάντηση.
Διάρκεια σεμιναρίων 2 μήνες
Δηλώσεις συμμετοχής έως την Κυριακή 4 Μαρτίου.
Για πληροφορίες, ερωτήσεις κλπ στο  ecophotoworkshop@hotmail.com

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, Ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΟΥΝΗΣ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

http://www.youtube.com/watch?v=yEwLNdil4aQ&feature=related

Αύριο από τις 2.30 -4.30, στο ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5 ο Ζαχαρίας Καρούνης θα είναι καλεσμένος στην εκπομπή ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ.
Μια συνέντευξη για όλους και για όλα, καθώς και για την μουσική παράστασση "Αμάν Αμήν", σε σκηνοθεσία Σταύρου Ξαρχάκου στο Θέατρο Ακροπόλ, στην οποία συμμετέχει.
 Περισσότερες πληροφορίες για τον καλλιτέχνη στην σελίδα του στο FB και αύριο στο ΚΟΚΚΙΝΟ.


https://www.facebook.com/pages/%CE%96%CE%91%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%97%CE%A3-ZAHARIAS-KAROUNIS/90731034598

Ντίνα θα αργήσω αύριο.

http://spyrostsakirisphoto.blogspot.com/2012/02/blog-post_6522.html

Ντίνα θα αργήσω αύριο.

Μην ανησυχήσεις, που δεν θα μπορώ να σε πάρω τηλέφωνο, δεν έχω κάρτα. Όχι, ούτε για δουλειά θα είμαι, αφού κοντά δύό μήνες είμαστε σε απεργία και απλήρωτος από τον Ιούλιο. Μα τι στα λέω, τα ξέρεις. Άλλωστε και εσύ στην ίδια μοίρα είσαι. Και ο γιος μας. Σπούδασε, τέλειωσε και δυο χρόνια τώρα βολοδέρνει για δουλειά...

Δεν σε ρωτώ για το ''Κυριακάτικο τραπέζι'', αυτό μοιάζει με ανέκδοτο. Να, μόνο λέω, αν κάτι βάλεις στο στόμα σου, κοίτα να είναι ελαφρύ γιατί με τόσα ''χημικά'' που θα ρίξουν τα χοιρινά, θα σου κάνουν την ζωή δύσκολη. Ξέρω πως και εσύ θα είσαι ''κάτω''. Άκουσα πως θα είναι και ο Αχιλλέας ο μπογιατζής και τα παιδιά από την cava, θα κατέβουν, μου είπαν.

Έχεις ξαπλώσει και δεν θέλω να σε ξυπνήσω, γι αυτό σου γράφω.

Το πρωί θα φύγω νωρίς, θα πάω με τα πόδια, η μηχανή έχει χαλάσει και χρήματα για επισκευή, δεν υπάρχουν. Εσύ να έρθεις σε παρακαλώ με το τραίνο, 1,40 που έχει ο ηλεκτρικός, σου τα άφησα πάνω στο τραπέζι. Να ντυθείς ''έξυπνα''. Ζεστά, αλλά όχι βαριά και παπούτσια βάλε κάτι για την ορθοστασία. Όχι για τρέξιμο. Δεν θα τρέξουμε αύριο. Δεν πρέπει να ''τρέξουμε''. Εκεί να μείνουμε.

Σήμερα τα παιδιά, οι συνάδελφοί μου, έκαναν μια κίνηση, να μου δώσουν κάποια χρήματα για να την ''βγάλουμε''. Δεν τα πείρα φυσικά. Μου τα έβαλαν με το ζόρι στην τσέπη. Με το ζόρι τους τα γύρισα πίσω. Τούς είπα, εγώ τους φίλους μου, τους θέλω στα όμορφα μου. Τις δύσκολες στιγμές, θέλω να πορεύομαι μόνος.

Ντίνα, μην ξεθαρρέψεις αύριο. Να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά. Δεν έχουν μπέσα οι ''μπάσταρδοι''. Σκυλιά είναι, που φυλάνε εκείνους που τους πετούν το κόκαλο. Και να έχεις και καμιά πέτρα στο μπουφάν. Θα σου χρειαστεί...

Δεν φτάνουν μόνο οι φωνές και τα συνθήματα. Γιατί όπως και τα σκυλιά, έτσι και τούτοι, μόνο θόρυβο κάνουν. Και το ξέρουν, μόλις ο κόσμος περάσει την ''κόκκινη γραμμή'', τότε γίνετε όχλος. Και τον όχλο, ποτέ κανένα όπλο δεν μπορεί να σταματήσει.

Και να μην κάνουμε πίσω όπως τις άλλες τις φορές. Μετά από αύριο, ΔΕΝ υπάρχει ''αύριο''.

Ντίνα, θα αργήσω αύριο. Θα αργήσεις και εσύ και όταν ξανασυναντηθούμε, ίσως να μπορούμε να χαμογελάσουμε ξανά...

ΤΟ ΒΗΜΑ - Βέλγοι πυροσβέστες έκαναν μούσκεμα το πρωθυπουργικό μέγαρο - κόσμος

ΤΟ ΒΗΜΑ - Βέλγοι πυροσβέστες έκαναν μούσκεμα το πρωθυπουργικό μέγαρο - κόσμος

Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης έστησαν θέατρο διαπραγμάτευσης με την τρόικα για να αποφασίσουν ότι δεν χάνονται οι δύο μισθοί των δώρων, αλλά "κουρεύονται" οριζόντια οι αποδοχές τουλάχιστον κατά 20%, ποσό που ισοδυναμεί με απώλεια τριών μισθών! Οι περικοπές αρχίζουν με τη μείωση του κατώτατου μισθού από 751 ευρώ μεικτά σε 600 ευρώ μεικτά ή 470 ευρώ καθαρά. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι έως 30 ετών θα αμείβονται με λιγότερα από 400 ευρώ, ενώ περίπου 100 ευρώ χάνουν και οι άνεργοι. Τα πράγματα για τους μισθούς θα γίνουν ακόμη χειρότερα μελλοντικά, καθώς κατ' ουσίαν καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις και καθιερώνονται οι ατομικές συμβάσεις, δηλαδή το δίκαιο του εργοδότη. Το θέατρο στο Μαξίμου ολοκληρώνεται σήμερα, με την τελική σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΣΑΤΙΡΙΚΑ, ΣΚΩΠΤΙΚΑ, ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Σατιρικός  σημαίνει σκωπτικός, ειρωνικός, κοροϊδευτικός 
Η σάτιρα λοιπόνεπιχειρεί τον εμπαιγμό κάποιας έννοιας ή προσώπου ή κατάστασης.

Από την άλλη, η Αποκριά παραμένει η μόνη καθαρά εξωεκκλησιαστική λατρευτική ψυχαγωγική γιορτή, που τυπικοί μόνο δεσμοί την συνδέουν με το χριστιανικό εορτολόγιο, κυρίως γιατί η Εκκλησία την διέπλεξε με την επακόλουθη εξαγνιστική Σαρακοστή.

Δεκάδες τραγούδια ελευθερόστομα ακόμη και βωμολόχα, περιπαιχτικά και σκωπτικά, σε ένα αφιέρωμα στην ελληνική παραδοσιακή αποκριά, από την εκπομπή "ΛΙΓΟ ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΜΗ" στο ΚΟΚΚΙΝΟ 105, 5, Κυριακή 5/2, πρώτη Κυριακή της Αποκριάς.

Και όμως!!! Δικαίωσε τη Γερμανία η Χάγη

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ
Εκδόθηκε ανακοίνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, για την υπόθεση της αποζημίωσης από το γερμανικό κράτος των θυμάτων στο Δίστομο.Το δικαστήριο εξέταζε σήμεραι τις αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων, όπου δικαιώθηκαν οι απόγονοι των θυμάτων, ύστερα από προσφυγή τους. Για τις αποφάσεις αυτές οι Γερμανοί ζητούν την ακύρωση, επικαλούμενοι το καθεστώς της ετεροδικίας.
Υπενθυμίζουμε πως τα ιταλικά δικαστήρια επιδίκασαν αποζημιώσεις σε θύματα σοβαρών παραβιάσεων του ανθρωπιστικού δικαίου, που έγιναν την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Μία από αυτές, αφορούσε στην εκτέλεση, επί ιταλικού εδάφους, της απόφασης του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, η οποία είχε επιδικάσει αποζημιώσεις στα θύματα της σφαγής του Διστόμου, αλλά δεν μπορούσε να εφαρμοστεί επί ελληνικού εδάφους. Δηλαδή, οι Ελληνες πολίτες χρειάστηκε να προσφύγουν στα ιταλικά δικαστήρια για να δικαιωθούν, γιατί οι ελληνικές αρχές τους στέρησαν αυτό το δικαίωμα, της κατάσχεσης δηλαδή περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού κράτους προκειμένου να ικανοποιηθούν οι διεκδικήσεις τους για αποζημιώσεις.
Στην εκδίκαση της υπόθεσης από το ΔΔ της Χάγης υπήρξε ελληνική παρέμβαση στη διαφορά μεταξύ Γερμανίας - Ιταλίας, που η έκβασή της αφορά στις ελληνικές διεκδικήσεις. Η σχετική δικαστική διαδικασία ξεκίνησε στις 12/09/2011. Η υπόθεση έφερε και πάλι στην επιφάνεια το τεράστιο θέμα του ανεξόφλητου αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου της Ελλάδας προς τη Γερμανία και των γερμανικών επανορθώσεων για τις κατοχικές καταστροφές στη χώρα μας, καθώς η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν έχει λάβει ως αποζημίωση ούτε ένα ευρώ.

Ο ευρωπαικός τύπος, αναφερόμενος στο θέμα, γράφει:
Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit με τίτλο «Πόσο κοστίζει η δικαιοσύνη;» και υπότιτλο «Τα θύματα των Ναζί πιθανόν να έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα πληρώνει μέχρι τώρα η Γερμανία».
Και η εφημερίδα La Croix δημοσιεύει άρθρο του Vincent De Féligonde με τον αποκαλυπτικό τίτλο «Μεταπολεμικά η Γερμανία δεν ξεπλήρωσε όλα τα χρέη της» στο οποίο ο φιλοξενεί τις απόψεις του Γερμανού ιστορικού Albrecht Ritchl, καθηγητή στο London School of Economics. Στον υπότιτλο του άρθρου υπογραμμίζεται ότι «Σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό Αlbrect Ritchl, καθηγητή στο London School of Economics το γερμανικό οικονομικό θαύμα μετά τον Πόλεμο οφείλεται στη μη αποπληρωμή των χρεών της χώρας του μετά από δύο Παγκόσμιους Πολέμους».

Under construction η σελίδα του Υπουργείου Δικαοσύνης από τους Anonymous

"ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ": ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΥΒΕΡΝΟ-ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!!!
Εκτός λειτουργίας βρίσκεται από τα ξημερώματα της Παρασκευής η ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης, έπειτα από χτύπημα των «χακτιβιστών» Anonymous. «Η δικαιοσύνη έρχεται» έχουν γράψει στην πρώτη σελίδα του site και σε ηχογραφημένο μήνυμά τους αναφέρουν:

«Αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα σας είναι απαράδεκτο. Ανεβήκατε στην εξουσία για να εκφράσετε τις επιθυμίες και του λαού σας και έχετε αποτύχει απαξιωτικά. Σκοτώσατε το πιο ιερό πράγμα της χώρας σας που είναι η δημοκρατία. Η δημοκρατία γεννήθηκε στη χώρα σας και εσείς τη σκοτώσατε. Οι ίδιοι οι πολίτες σας σάς μισούν κι εσείς τους κοιτάτε χωρίς να κάνετε τίποτα για να το αποτρέψετε. Μπήκατε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς την έγκριση του λαού σας. Επιβάλατε τη δικτατορία στους ώμους τους και επιτρέψατε στους τραπεζίτες και τους μονάρχες της ΕΕ να υποδουλώσουν τον λαό σας, οικονομικά και πολιτικά.

» Οι πολίτες σας πληρώνουν τα λάθη της κυβέρνησης και εσείς αφήνετε τους ξένους να τους μισούν για κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται. Τι κρίμα. Η αστυνομία εκμεταλλεύεται τη δύναμή της και επιτίθεται σε διαδηλωτές που ζητούν την απονομή της δικαιοσύνης. Διαδηλώνουν εναντίον σας, αλλά εσείς δεν θέλετε να ακουστεί η φωνή τους. Τους στερείτε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του δικαιώματος τους να ζουν.

» Οι αυθαίρετες πράξεις σας πρέπει να τιμωρηθούν. Με την υπογραφή της συνθήκης ACTA στερείτε περαιτέρω την ελευθερία και οδηγείτε τους πολίτες σας στην καταπίεση. Αγνοήσατε τις προειδοποιήσεις μας αλλά τώρα εμείς έχουμε τον έλεγχο».

Και καταλήγει το μήνυμα: «Είμαστε οι Ανώνυμοι.... Δεν συγχωρούμε, δεν ξεχνάμε... έπρεπε να μας περιμένετε. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται τις κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τους ανθρώπους»

ΦΡΑΧΤΕΣ...

της Ντίνας Μπατζιά


Μπροστά στο τείχος των εμμονών του, πήρε τα πιο φίνα πινέλα που έγιναν ποτέ και γέμισε τη γη με ζωγραφιές των φόβων του. Τις ονόμασε φράχτες, fence, cloture, sbarramento, αργότερα. Όταν οι φθόγγοι του έγιναν γλώσσα. Παραλήρημα αιώνων η αρχέγονη ανάγκη του για προστασία. Για κάλυψη από την ανασφάλεια. Γενηθήτω, είπε, η ιδιοκτησία, το έδαφος, η πατρίδα, το σύνορο. Τα καλύτερα κατασκευάσματα περίφραξης του κόσμου ξεκίνησαν πρόχειρα. Όσο περισσότερο βυθιζόταν σε μια αίσθηση απειλής «του», τόσο μονιμοποιούσε –αναιδώς για τη πλάση- τους φράχτες του. Άλλοτε περικλείοντας, κι άλλοτε αποκλείοντας τη γη από τα περάσματα.

Πίστεψε ο άνθρωπος ότι φυλακίζει την ευωδιά της αιωνιότητας. Ενίοτε και με καλλιτεχνικά προτερήματα. Περίφραξε τον κόσμο για να τον οικειοποιηθεί. Κι ας ήταν ο ίδιος που εφηύρε την αντίθετη έννοια: εκφράζω. Την αλήθεια του κόσμου, την ωραιότητα, το όνειρο. Αφύσικο μοιάζει. Ίσως να αποζητούσε ένα άλλοθι.

Έμαθε με το χρόνο τη τέχνη να περιορίζει τη γη. Έδωσε σχήμα στο απεριόριστο κι ασχημάτιστο. Ανακάλυψε πώς να μετατρέπει το προσωρινό σε μόνιμο. Υπέταξε τους κυματισμούς του εδάφους στη δική του θέληση και καταδυνάστευσε τα φυσικά μεγέθη. Με την απλότητα που γεννά η συνήθεια του χρόνου. Ή με την βολική αποδοχή του παραλόγου που θέλει την εκκεντρικότητα να μην είναι δα κι έγκλημα.

Καθυποταγμένη η γη στην ύπαρξή μας, στο πρωτόγονο άροτρο, σχηματοποιημένη σε οικόπεδο με θέα, πνιγμένη από συνοριακές γραμμές, μας αντέχει ακόμη. Στέκει αμετακίνητη για να την μοιράσουμε, να της εμφυτεύσουμε καινούριους σπόρους, ρίζες. Να την κάνουμε γήπεδο, οικοδομή, εργοστάσιο, δήμο, χώρα. Να ξεχωρίσουμε, να διαφέρουμε. Και προπάντων να ντύσουμε το φόβο με το ρούχο της ασφάλειας και της σταθερότητας. Ζητούμενο ακόμη από την εποχή του Πρώτου Ανθρώπου, που οι κίνδυνοι, η συνεχής μετακίνηση και η αναζήτηση τροφής τον οδήγησαν στην ανασφάλεια και την απομόνωση. Κι όταν δεν έφταναν τα λόγια –«αυτό είναι δικό μου»- άρχιζαν οι πόλεμοι. Και μετά οι συμφωνίες, οι συνθήκες, τα δικαστήρια. Οτιδήποτε να πιστοποιεί την ιδιοκτησία και να ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες του άγνωστου μέλλοντος.

Δελεαστική η ελληνική γη, δοκιμάστηκε χιλιάδες χρόνια. Συρρικνώθηκε και οι φράχτες μετατοπίστηκαν. Πλήθυναν τα γεωμετρικά σχήματα που μας αποκαλύπτουν. Υλικά, σχέδια, χρώματα, διαφορετικές ανάγκες ξεχωρίζουν τη μία περίφραξη από την άλλη.
Ο αισθητικός κόσμος της ιδιοκτησίας και της ανασφάλειας ευχαριστεί τη γη για τη μεγαλοσύνη της!

ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

 αφιέρωμα στον ιστορικό δίσκο των Μάνου Λοίζου και Μανώλη Ρασούλη "Τα Τραγούδια της Χαρούλας"

 με την Χάρις Αλεξίου

http://stokokkino.gr/stream

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑ

Αποκριά (αποκρεά) σημαίνει αποχή από το κρέας. Επίσης, κατά μία εκδοχή, η λατινογενής λέξη «Καρναβάλι» αποτελείται από τις λέξεις carne = κρέας και vale = χαιρετώ. Οι μελετητές συμφωνούν πως οι ρίζες των εθίμων της Αποκριάς βρίσκονται στην αρχαιότητα. Στις πομπές που γίνονταν κατά τη διάρκεια των Ελευσινίων Μυστηρίων (που μαζί με τα Διονύσια ήταν οι πρόγονοι του σημερινού καρναβαλιού), για να μεταφερθεί το Ιερό Πέπλο της Αθηνάς στον Παρθενώνα, μέσω της Ιεράς Οδού. Παρήλαυνε επίσης και μια μικρογραφία Ιερού Πλοίου (Πάραλος, Σαλαμινία) πάνω σε ρόδες. Σε αρχαία αγγεία συναντάμε παράσταση του Διονύσου που κάθεται πάνω σε ένα τέτοιο πλοίο. Ετσι, κατά την άλλη εκδοχή, η λέξη Καρναβάλι προέρχεται από τις λατινικές λέξεις «carrus navalis», που σημαίνει ναυτικό αμαξίδιο.
ΣΚΥΡΟΣ

Κερατέα, ένας χρόνος μετά...

 της Ντίνας Μπατζιά

Αν και πιστεύω πως δεν ταιριάζουν στην Κερατέα ούτε οι επέτειοι, ούτε τα μνημόσυνα, αλλά ούτε και οι απολογισμοί –πόσο μάλλον όταν τίποτα δεν έχει τελειώσει και ο αγώνας συνεχίζεται- είμαστε όλοι μας εδώ σήμερα , ένα χρόνο μετά την εισβολή και άγρια επίθεση των δυνάμεων καταστολής του κράτους στην Κερατέα και όλη τη Λαυρεωτική, στην πόλη, τη φύση της και τους κατοίκους, περισσότερο για να δηλώσουμε αυτό ακριβώς: ότι ο αγώνας συνεχίζεται, ΚΑΙ να επικαιροποιήσουμε μες τις δύσκολες ώρες που περνά ο λαός το σύνθημα: «Να γίνει Κερατέα κάθε γειτονιά» ή «Όλη η Ελλάδα να γίνει Κερατέα».

Τόσο σαν δημοσιογράφος, όσο και σαν μέλος της ομάδας Art Resistance, το θέμα της Κερατέας το έζησα μέσα από την αντοχή και το πείσμα των κατοίκων στα οδοφράγματα της Λαυρίου τις παγωμένες μέρες και νύχτες του περσινού χειμώνα, μέσα από την 4μηνη επιμονή τους και το σθένος τους να εμποδίσουν τα σχέδια κυβέρνησης και άπληστων μεγαλοεργολάβων για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, μέσα από την αλληλεγγύη και την ενότητά τους αν και προέρχονταν από διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις.

Έζησα την αξιοπρέπεια των ανθρώπων εδώ, την φιλοξενία τους, την αποτελεσματικότητα τους τον περασμένο Απρίλιο όταν διοργανώναμε από κοινού το keatea Art Resistance Festival.

Είδα την αμεσοδημοκρατική λειτουργία τους, με συνελεύσεις, συντονιστικό, αυτοοργάνωση και συλλογικοποίηση της δράσης, πρωτοφανή κινηματικά χαρακτηριστικά για τον τόπο μας.

Έζησα τη γέννηση μιας νέας εμπειρίας αντίστασης, στην οποία το λαϊκό κίνημα έδωσε χαρακτηριστικά σύγκρουσης απέναντι στην καταστολή και την χωρίς την παραμικρή κοινωνική συναίνεση προσπάθεια εφαρμογής αναχρονιστικών σχεδίων για τα απορρίμματα.

Είδα όμως και την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης, με προτάσεις, μελέτες, με συμμετοχή σε άλλες συλλογικότητες και πρωτοβουλίες για το ίδιο θέμα.

Από την άλλη είδα και τις μάχες που έδωσαν απέναντι στην αποσιώπηση, καθώς και την καταδίκη από τα περισσότερα μμε, για το ζήτημα εδώ, με δημιουργικότητα. Δημιούργησαν εργαλεία επαφής με την κοινωνία, δεκάδες sites, blogs και σελίδες στα social media, εκδηλώσεις πολιτισμού.

Έζησα τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας και μέσα από τη συμπαράσταση χιλιάδων κόσμου απ΄όλη την Ελλάδα που φώναζε «να γίνει Κερατέα η κάθε γειτονιά». Επίκαιρο παρά ποτέ το σύνθημα.

Γιατί, ναι, η Κερατέα νίκησε. Τη μάχη όμως. Ο πόλεμος είναι εδώ, είναι για όλους μας, είναι και πάλι κοινός ο εχθρός, είναι κάθε επιχείρηση λεηλάτησης του περιβάλλοντος και της ζωής μας. Ο αγώνας της Κερατέας απέκτησε συμβολική διάσταση. Είναι μοιραίο λοιπόν, όπως πέρσι είπατε «όχι, δεν θα περάσουν», να το πείτε πάλι παντού. Είστε καταδικασμένοι, θα έλεγα, όπως όλοι μας, να μην αφήσουμε να περάσει ότι καταδυναστεύει τη ζωή μας και υπονομεύει το μέλλον των παιδιών μας.



Αυτά λοιπόν. Να πω ότι η Art Resistance είναι και θα είναι εδώ, σ΄αυτό το πρωτοφανές μέτωπο αντι-εξουσίας, και θα είναι παντού, όπου η ίδια η κοινωνία, ο λαός, παίρνει τη ζωή του στα χέρια του. Να σας ευχαριστήσω για την ευγένεια ψυχής και τη φιλοξενία σας, πάνω απ΄όλα για τις νέες εμπειρίες αντίστασης που διδαχθήκαμε.

Και για όσους καταλαβαίνουν «Νουκ Ντο Σκόιν»


ΤΟ PROJECT ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ 10 ΚΑΙ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011

Η Art Resistance και η Κερατέα

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ

 Εκεί όπου τρεις μήνες τώρα, οι κάτοικοι αγωνίζονται ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ και την υποβάθμιση του τόπου τους, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα φεστιβάλ και να καλέσουμε όσους περισσότερους μπορούμε και γνωρίζουμε, από τον κόσμο της τέχνης, της διανόησης, της εργασίας.

Το κανάλι του χρήστη GRArtResistance: http://www.youtube.com/user/GRArtResistance?feature=guide

Πρωτοβουλία- Ομάδα Art Resistance
http://kerateaartres1stance.blogspot.com/
https://www.facebook.com/artresistance

Art Resistance: ΚΕΡΑΤΕΑ "ΑΠΑΡΤΗ ΠΟΛΗ" ( kerateaFinal_1_1.mp4)


4 p.i.g.s and a square
4 p.i.g.s and a square/ english version
4 p.i.g.s and a square/ french version
4 p.i.g.s. and a square/ german version
4 P.I.G.S. e una piazza
Spyros Tsakiris "Πέραμα "...εκεί που ο άνθρωπος...""
Spyros Tsakiris "Πέραμα "...εκεί που ο άνθρωπος..."" 2

Spyros Tsakiris "HAPPINESS"

gummy pigs.wmv